Qitʿa 7 · En tiempos del reinado del sha Sheij Abu Eshaq

به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق / به پنج شخص عجب ملک فارس بود آباد نخست پادشهی همچو او ولایت‌بخش / که جان خویش بپرورد و دادِ عیش بداد دگر مربی اسلام شیخ مجدالدین / که قاضی‌ای بِه از او آسمان ندارد یاد

En tiempos del reinado del sha Sheij Abu Eshaq, / por cinco personas maravillosas florecía el reino de Fars: primero, un rey como él, dador de provincias, / que cultivó su alma y gozó plenamente de la vida; luego, el protector del islam, el jeque Majd al-Din, / que el cielo no recuerda un cadí mejor que él;^✦

دگر بقیهٔ ابدال شیخ امین الدین / که یمن همت او کارهای بسته گشاد دگر شهنشه دانش عضد که در تصنیف / بنای کار مواقف به نام شاه نهاد دگر کریم چو حاجی قوام دریادل / که نام نیک ببرد از جهان به بخشش و داد نظیر خویش بنگذاشتند و بگذشتند / خدای عز و جل جمله را بیامرزاد

luego, el último de los abdal, el jeque Amin al-Din, / cuya bendita aspiración desató asuntos atados; luego, el rey de reyes del saber, Azod, que en su obra / fundó el edificio de las Mawaqif en nombre del sha; luego, un generoso como Hayi Qavam, de corazón de mar, / que se llevó del mundo un buen nombre por su largueza y su justicia. No dejaron a nadie igual a ellos y se fueron: / ¡que Dios, Poderoso y Excelso, los perdone a todos!^✦