Saltar al contenido
OriGen Biblioteca de Conciencia Activa
‹ Imitación de Cristo
Cristianismo · Imitación de Cristo

Libro III, 41 · Del desprecio de todo honor temporal

De contemtu omnis honoris temporalis

1

Fili, noli tibi attrahere, si videas alios honorari et elevari, te autem despici et humiliari. Erige cor tuum ad me in cælum et non contristabit te contemtus hominis in terris.

Hijo, no lo tomes a pecho si ves que otros son honrados y ensalzados, y tú despreciado y humillado. Levanta tu corazón a mí, en el cielo, y no te entristecerá el desprecio de los hombres en la tierra.

2

Domine, in cæcitate sumus et vanitate cito seducimur. Si recte me inspicio, nunquam facta mihi est injuria ab aliqua creatura: unde nec juste habeo conqueri adversum te: quia autem frequenter et graviter peccavi tibi, merito armatur contra me omnis creatura. Mihi igitur juste debetur confusio, et contemtus: tibi autem laus, honor, virtus et gloria. Et nisi ad hoc me præparavero, quod velim libenter ab omni creatura despici et relinqui, atque penitus nihil videri, non possum interius pacificari et stabiliri nec spiritualiter illuminari, neque tibi plene uniri.

Señor, estamos en ceguera y pronto nos seduce la vanidad. Si me miro rectamente, nunca me ha hecho injuria criatura alguna; por eso no tengo justo motivo de quejarme de ti. Pero como he pecado contra ti frecuente y gravemente, con razón se arma contra mí toda criatura. A mí, pues, se me deben con justicia la confusión y el desprecio; a ti, en cambio, la alabanza, el honor, el poder y la gloria. Y si no me preparo a querer de buena gana ser despreciado y abandonado por toda criatura, y a no parecer absolutamente nada, no puedo pacificarme ni afirmarme interiormente, ni ser iluminado espiritualmente, ni unirme plenamente a ti.

Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.