Saltar al contenido
OriGen Biblioteca de Conciencia Activa
‹ Imitación de Cristo
Cristianismo · Imitación de Cristo

Libro IV, 10 · Que no se ha de dejar fácilmente la sagrada Comunión

Quod sacra Communio de facili non est reliquenda.

1

Frequenter recurrendum est ad fontem gratiæ et divinæ misericordiæ, ad fontem bonitatis et totius puritatis, quatenus a passionibus tuis et vitiis curari valeas, et contra universas tentationes et fallacias diaboli fortior atque vigilantior effici merearis. Inimicus sciens fructum et remedium maximum in sacra Communione positum, omni modo et occasione nititur fideles et devotos quantum prævalet retrahere et impedire.

Hay que acudir con frecuencia a la fuente de la gracia y de la divina misericordia, a la fuente de la bondad y de toda pureza, para que puedas curarte de tus pasiones y vicios, y merezcas hacerte más fuerte y más vigilante contra todas las tentaciones y engaños del diablo. El enemigo, sabiendo el fruto y el remedio grandísimo que hay en la sagrada Comunión, se esfuerza de todos los modos y en toda ocasión, cuanto puede, por apartar y estorbar a los fieles y devotos.

2

Cum enim quidam sacræ Communioni disponunt, pejores Satanæ immissiones et illusiones patiuntur. Ipse namque Spiritus, ut in Job scribitur, venit inter filios Dei, ut solita ejus nequitia perturbet, aut timidos nimium reddat et perplexos, quatenus fructus eorum affectuum minuat vel fidem impugnando auferat, si forte aut omnino Communionem relinquant, aut cum tepore accedant. Sed non est quidquam curandum de versutiis et phantasiis illius quantumlibet turpibus et horrendis, sed cuncta phantasmata in caput ejus sunt retorquenda. Contemnendus est miser, et deridendus, nec propter insultus ejus et commotiones, quas suscitat, sacra est omittenda Communio.

Pues cuando algunos se disponen para la sagrada Comunión, sufren peores sugestiones e ilusiones de Satanás. Porque ese mismo espíritu, como está escrito en Job, viene entre los hijos de Dios para turbarlos con su acostumbrada maldad, o para hacerlos demasiado temerosos y perplejos, a fin de disminuir el fruto de sus afectos o arrebatarles la fe combatiéndola, por si acaso dejan del todo la Comunión o se acercan a ella con tibieza. Pero no hay que hacer caso alguno de sus astucias y fantasías, por torpes y horrendas que sean, sino volver contra su cabeza todas esas fantasmagorías. Hay que despreciar al miserable y burlarse de él, y no omitir la sagrada Comunión por sus asaltos y por las turbaciones que suscita.✦

3

Sæpe etiam impedit nimia sollicitudo pro devotione habenda et anxietas quædam de confessione facienda. Age secundum consilium sapientum; et depone anxietatem et scrupulum, quia gratiam Dei impedit et devotionem mentis destruit. Propter aliquam parvam tribulationem vel gravitatem sacram ne dimittas Communionem; sed vade citius confiteri et omnes offensiones aliis libenter indulge. Si vero aliquem offendisti tu, tu veniam humiliter deprecare: et Deus libenter indulgebit tibi.

Muchas veces también lo impide la excesiva solicitud por tener devoción y cierta ansiedad acerca de la confesión que hay que hacer. Obra según el consejo de los sabios, y depón la ansiedad y el escrúpulo, porque impiden la gracia de Dios y destruyen la devoción del alma. No dejes la sagrada Comunión por alguna pequeña tribulación o molestia, sino ve pronto a confesarte y perdona de buen grado a los demás todas las ofensas. Y si tú has ofendido a alguno, pídele humildemente perdón, y Dios te perdonará de buen grado.

4

Quid prodest diu tardare confessionem, aut sacram differre Communionem? Expurga te quam primum; exspue velociter venenum, festina recipere remedium, et senties melius, quam si diu distuleris. Si hodie propter istud distuleris, cras forsitan illud magis eveniet, et sic diu posses a Communione impediti et magis ineptus fieri. Quanto citius vales, a præsenti gravitate et inertia te excutias, quia nihil importat diu anxiari, diu cum tribulatione transire et ob quotidiana obstacula se a divinis sequestrare, immo plurimum nocet diu Communionem protelare: nam et gravem torporem consuevit inducere. Proh dolor, quidam tepidi et dissoluti moras confitendi accipiunt libenter, et Communionem sacram idcirco differre cupiunt, ne ad majorem sui custodiam se dare teneantur.

¿De qué sirve retrasar mucho la confesión o diferir la sagrada Comunión? Purifícate cuanto antes, escupe pronto el veneno, apresúrate a tomar el remedio, y te sentirás mejor que si lo difieres por mucho tiempo. Si hoy lo difieres por esto, mañana tal vez sobrevendrá otra cosa mayor, y así podrías quedar mucho tiempo apartado de la Comunión y volverte más inepto. Sacúdete cuanto antes la pesadez y la inercia presentes, porque de nada sirve angustiarse mucho tiempo, pasar mucho tiempo en turbación y apartarse de las cosas divinas por obstáculos cotidianos; antes bien, perjudica muchísimo diferir largo tiempo la Comunión, pues suele producir un grave letargo. ¡Qué dolor! Algunos tibios y disipados aceptan de buen grado las demoras de la confesión, y desean por eso diferir la sagrada Comunión, para no verse obligados a vigilarse más a sí mismos.

5

Heu, quam modicam charitatem, et debilem devotionem habent, qui sacram Communionem tam faciliter postponunt. Quam felix ille et Deo acceptus habetur, qui sic vivit, et tali puritate conscientiam suam custodit, ut etiam omni die communicare paratus et bene affectatus esset, si ei liceret, et sine nota agere posset. Si quis interdum abstinet humilitatis gratia, aut legitima impediente causa, laudandus est de reverentia. Si autem torpor obrepserit, seipsum excitare debet et facere quod in se est, et Dominus aderit desiderio suo pro bona voluntate, quam specialiter respicit.

¡Ay, qué poca caridad y qué débil devoción tienen los que tan fácilmente posponen la sagrada Comunión! ¡Qué dichoso y grato a Dios es aquel que vive de tal modo y guarda su conciencia con tal pureza que estaría preparado y bien dispuesto a comulgar aun todos los días, si le fuera permitido y pudiera hacerlo sin llamar la atención! Si alguno se abstiene a veces por humildad o por una causa legítima que se lo impide, es digno de alabanza por su reverencia. Pero si es la pereza la que se le ha infiltrado, debe despertarse a sí mismo y hacer lo que está de su parte, y el Señor asistirá a su deseo según la buena voluntad, a la que mira de modo especial.✦

6

Cum vero legitime præpeditus est, habebit semper bonam voluntatem et piam intentionem communicandi: et sic non carebit fructu Sacramenti. Potest enim quilibet devotus omni die et omni hora ad spiritualem Christi Communionem salubriter et sine prohibitione accedere. Et tamen certis diebus statuto tempore Corpus sui Redemptoris cum affectuosa reverentia sacramentaliter debet suscipere et magis laudem Dei et honorem prætendere, quam suam consolationem quærere. Nam toties mystice communicat et invisibiliter reficitur, quoties incarnationis Christi mysterium passionemque devote recolit, et in amorem ejus accenditur.

Pero cuando está legítimamente impedido, tendrá siempre la buena voluntad y la piadosa intención de comulgar, y así no quedará privado del fruto del Sacramento. Porque cualquier devoto puede, todos los días y a toda hora, acercarse con provecho y sin impedimento a la comunión espiritual de Cristo. Y, sin embargo, en ciertos días y en el tiempo establecido debe recibir sacramentalmente, con afectuosa reverencia, el Cuerpo de su Redentor, y buscar más la alabanza y la honra de Dios que su propio consuelo. Pues comulga místicamente y es alimentado de modo invisible cuantas veces recuerda con devoción el misterio de la encarnación de Cristo y su pasión, y se enciende en su amor.✦

7

Qui autem se non præparat aliter, nisi instante festo vel consuetudine compellente sæpius imparatus erit. Beatus, qui se Domino in holocaustum offert, quoties celebrat, aut communicat. Non sis in celebrando nimis prolixus aut festinus; sed serva communem bonum modum eorum, cum quibus vivis. Non debes aliis generare molestiam et tædium, sed communem serva viam secundum majorum institutionem, et potius aliorum servire utilitati, quam propriæ devotioni, vel affectui.

Quien no se prepara de otro modo sino cuando se acerca una fiesta o lo obliga la costumbre, muchas veces estará desprevenido. Bienaventurado el que se ofrece al Señor en holocausto cuantas veces celebra o comulga. No seas, al celebrar, ni demasiado largo ni apresurado, sino guarda el buen modo común de aquellos con quienes vives. No debes causar a otros molestia ni fastidio, sino seguir el camino común según la institución de los mayores, y servir más bien al provecho de los demás que a tu propia devoción o afecto.✦

Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.