Saltar al contenido
OriGen Biblioteca de Conciencia Activa
‹ Imitación de Cristo
Cristianismo · Imitación de Cristo

Libro IV, 16 · Que debemos manifestar a Cristo nuestras necesidades y pedirle su gracia

Quod necessitates nostras Christo aperire debemus et ejus gratiam postulare.

1

Dulcissime atque amantissime Domine, quem nunc devote desidero suscipere, tu scis infirmitatem meam et necessitatem quam patior, in quantis malis et vitiis jaceo; quam sæpe sum gravatus, tentatus, turbatus et inquinatus. Pro remedio ad te venio, pro consolatione et sublevamine te deprecor: ad omnia scientem loquor, cui manifesta sunt omnia interiora mea, et qui solus potes me perfecte consolare et adjuvare. Tu scis quibus bonis indigeo præ omnibus et quam pauper sum in virtutibus.

Dulcísimo y amantísimo Señor, a quien ahora deseo recibir con devoción: tú conoces mi flaqueza y la necesidad que padezco, en cuántos males y vicios yazgo, cuántas veces estoy agobiado, tentado, turbado y manchado. A ti vengo en busca de remedio; te suplico consuelo y alivio. Hablo al que todo lo sabe, a quien está manifiesto todo mi interior y que es el único que puede consolarme y ayudarme perfectamente. Tú sabes de qué bienes necesito más que de todo y cuán pobre soy en virtudes.

2

Ecce sto ante te pauper et nudus, gratiam postulans et misericordiam implorans: refice esurientem mendicum tuum, accende frigiditatem meam igne amoris tui, illumina cæcitatem meam claritate præsentiæ tuæ. Verte mihi omnia terrena in amaritudinem, omnia gravia et contraria in patientiam, omnia infima et creata in contemtum et oblivionem. Erige cor meum ad te in cælum, et ne dimittas me vagari super terram. Tu solus mihi ex hoc jam dulcescas usque in sæculum, quia tu solus cibus et potus meus, amor meus et gaudium meum, dulcedo mea et totum bonum meum.

Mira: estoy delante de ti pobre y desnudo, pidiendo gracia e implorando misericordia. Alimenta a tu hambriento mendigo, enciende mi frialdad con el fuego de tu amor, ilumina mi ceguera con la claridad de tu presencia. Conviérteme en amargura todo lo terreno, en paciencia todo lo penoso y adverso, en desprecio y olvido todo lo bajo y creado. Levanta mi corazón a ti en el cielo y no me dejes andar errante sobre la tierra. Que solo tú me seas dulce desde ahora y para siempre, porque solo tú eres mi comida y mi bebida, mi amor y mi gozo, mi dulzura y todo mi bien.

3

Utinam me totaliter ex tua præsentia accendas, comburas, et in te transmutes: ut unus tecum efficiar spiritus per gratiam internæ unionis, et liquefactionem ardentis amoris. Ne patiaris me jejunum et aridum a te recedere, sed operare mecum misericorditer, sicut sæpius expertus es cum Sanctis tuis mirabiliter. Quid mirum si totus ex te ignescerem, et in me ipso deficerem, cum tu sis ignis semper ardens et nunquam deficiens, amor corda purificans et intellectum illuminans.

¡Ojalá me encendieras del todo con tu presencia, me abrasaras y me transformaras en ti, para que llegue a ser un solo espíritu contigo por la gracia de la unión interior y por la fusión del amor ardiente! No permitas que me aparte de ti en ayunas y árido; obra conmigo misericordiosamente, como tantas veces obraste maravillosamente con tus santos. ¿Qué maravilla sería que yo me inflamara todo de ti y desfalleciera en mí mismo, siendo tú fuego siempre ardiente que nunca se apaga, amor que purifica los corazones e ilumina el entendimiento?✦

Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.