Saltar al contenido
OriGen Biblioteca de Conciencia Activa
‹ El Masnavi · Libro segundo
Islam · El Masnavi · Libro segundo

69 · Iblīs vuelve a justificar su engaño

باز تقریر ابلیس تلبیس خود را

2719

گفت هر مردی که باشد بد گمان نشنود او راست را با صد نشان

Dijo: «Todo hombre que es suspicaz no oye la verdad aunque tenga cien señales.

2720

هر درونی که خیال‌اندیش شد چون دلیل آری خیالش بیش شد

Todo interior que se ha vuelto fantasioso, cuando le traes una prueba, se le acrecienta la fantasía.

2721

چون سخن در وی رود علت شود تیغ غازی دزد را آلت شود

Cuando la palabra entra en él, se vuelve enfermedad; la espada del combatiente se vuelve herramienta del ladrón.

2722

پس جواب او سکوت است و سکون هست با ابله سخن گفتن جنون

Así pues, su respuesta es el silencio y la calma; hablar con el necio es locura.

2723

تو ز من با حق چه نالی ای سلیم؟ تو بنال از شر آن نفس لئیم

¿Por qué te quejas de mí ante la Verdad, oh ingenuo? Quéjate tú de la maldad de ese nafs vil.

2724

تو خوری حلوا تو را دنبل شود تب بگیرد طبع تو مختل شود

Tú comes dulce, y te sale un forúnculo, te da fiebre, tu constitución se trastorna,

2725

بی‌گنه لعنت کنی ابلیس را چون نبینی از خود آن تلبیس را

[y] maldices sin culpa a Iblīs, porque no ves en ti mismo ese engaño.

2726

نیست از ابلیس، از تست ای غوی که چو روبه سوی دنبه می‌روی

No viene de Iblīs, viene de ti, oh extraviado, que como el zorro vas hacia la cola de carnero.

2727

چونک در سبزه ببینی دنبه‌ها دام باشد، این ندانی تو چرا؟

Cuando ves en la hierba colas de carnero, es una trampa: ¿por qué no lo sabes?

2728

زان ندانی کت ز دانش دور کرد میل دنبه چشم و عقلت کور کرد

No lo sabes porque [el deseo] te alejó del saber; el deseo de la cola de carnero cegó tus ojos y tu razón.

2729

حبک الاشیاء یعمیک یصم نفسک السودا جنت لا تختصم

"Tu amor por las cosas te ciega y te ensordece"; tu alma negra ha delinquido: no disputes.✦

2730

تو گنه بر من منه کژ کژ مبین من ز بد بیزارم و از حرص و کین

No me cargues tú la culpa, no mires torcido; yo detesto el mal, la codicia y el rencor.

2731

من بدی کردم پشیمانم هنوز انتظارم تا دیَم گردد تموز

Hice un mal y aún me arrepiento; espero que mi invierno se vuelva verano.

2732

متهم گشتم میان خلق من فعل خود بر من نهد هر مرد و زن

He quedado como sospechoso entre las gentes; todo hombre y toda mujer me atribuye su propio acto.

2733

گرگ بیچاره اگرچه گُرْسِنه‌ست متهم باشد که او در طَنْطَنه‌ست

El pobre lobo, aunque esté hambriento, es sospechoso de vivir en la abundancia.

2734

از ضعیفی چون نتواند راه رفت خلق گوید تُخَمه‌ست از لوت زفت

Cuando por debilidad no puede caminar, la gente dice: "Es indigestión por la comida copiosa"».

Fuente del texto original: Texto persa: obra de dominio público (siglo XIII), en la transcripción abierta de Ganjoor (ganjoor-data).