Chāndogya Upaniṣad (libros VI–VIII) · 7.14

आशा वाव स्मराद्भूयस्याशेद्धो वै स्मरो मन्त्रानधीते कर्माणि कुरुते पुत्राꣳश्च पशूꣳश्चेच्छत इमं च लोकममुं चेच्छत आशामुपास्स्वेति ॥

«La esperanza es, ciertamente, más grande que la memoria. Encendida por la esperanza, la memoria estudia los mantras, realiza obras, desea hijos y ganado, desea este mundo y el otro. Venera la esperanza».

स य आशां ब्रह्मेत्युपास्त आशयास्य सर्वे कामाः समृध्यन्त्यमोघा हास्याशिषो भवन्ति यावदाशाया गतं तत्रास्य यथाकामचारो भवति य आशां ब्रह्मेत्युपास्तेऽस्ति भगव आशाया भूय इत्याशाया वाव भूयोऽस्तीति तन्मे भगवान्ब्रवीत्विति ॥

«Quien venera la esperanza como Brahman, por la esperanza se cumplen todos sus deseos y sus bendiciones no son vanas. Hasta donde llega la esperanza, allí tiene movimiento libre a su gusto; [así es] quien venera la esperanza como Brahman». «¿Hay, venerable señor, algo más grande que la esperanza?». «Sí, ciertamente hay algo más grande que la esperanza». «Que el venerable señor me lo diga».