Praśna · Pregunta V

अथ हैनं शैब्यः सत्यकामः पप्रच्छ । स यो ह वै तद्भगवन्मनुष्येषु प्रायणान्तमोङ्कारमभिध्यायीत कतमं वाव स तेन लोकं जयतीति ॥

Entonces Satyakāma Śaibya le preguntó: «Venerable señor, entre los hombres, el que hasta el fin de la vida medite en la sílaba Om, ¿qué mundo conquista con ello?».

तस्मै स होवाच । एतद्वै सत्यकाम परं चापरं च ब्रह्म यदोङ्कारः । तस्माद्विद्वानेतेनैवायतनेनैकतरमन्वेति ॥

Él le dijo: «Esto, Satyakāma, es el Brahman supremo y el inferior: la sílaba Om. Por eso el sabio, con este mismo soporte, alcanza uno de los dos».

स यद्येकमात्रमभिध्यायीत स तेनैव संवेदितस्तूर्णमेव जगत्यामभिसम्पद्यते । तमृचो मनुष्यलोकमुपनयन्ते स तत्र तपसा ब्रह्मचर्येण श्रद्धया सम्पन्नो महिमानमनुभवति ॥

Si medita en una sola mora, instruido por ella misma, pronto llega a la tierra. Los Ṛc lo llevan al mundo de los hombres; allí, dotado de ardor ascético, continencia y fe, experimenta la grandeza.^✦

अथ यदि द्विमात्रेण मनसि सम्पद्यते सोऽन्तरिक्षं यजुर्भिरुन्नीयते सोमलोकम् । स सोमलोके विभूतिमनुभूय पुनरावर्तते ॥

Y si se une a la mente con dos moras, es elevado por los Yajus al espacio intermedio, al mundo de Soma. Habiendo experimentado el esplendor en el mundo de Soma, regresa de nuevo.

यः पुनरेतं त्रिमात्रेणोमित्येतेनैवाक्षरेण परं पुरुषमभिध्यायीत स तेजसि सूर्ये सम्पन्नः । यथा पादोदरस्त्वचा विनिर्मुच्यत एवं ह वै स पाप्मना विनिर्मुक्तः स सामभिरुन्नीयते ब्रह्मलोकं स एतस्माज्जीवनात्परात्परं पुरिशयं पुरुषमीक्षते । तदेतौ श्लोकौ भवतः ॥

Pero quien medite en la Persona suprema con tres moras, con esta misma sílaba Om, ese se une a la luz, al sol. Como una serpiente se libera de su piel, así él se libera del mal; es elevado por los Sāman al mundo del Brahman; contempla, desde esta vida, a la Persona que reposa en la ciudad, más alta que lo más alto. Acerca de esto hay estos dos versos.^✦

तिस्रो मात्रा मृत्युमत्यः प्रयुक्ता अन्योन्यसक्ता अनविप्रयुक्ताः । क्रियासु बाह्याभ्यन्तरमध्यमासु सम्यक्प्रयुक्तासु न कम्पते ज्ञः ॥

Las tres moras, sujetas a la muerte, empleadas unidas entre sí, sin separarse, en las acciones externas, internas y medias, correctamente empleadas, el conocedor no vacila.

ऋग्भिरेतं यजुर्भिरन्तरिक्षं सामभिर्यत्तत्कवयो वेदयन्ते । तमोङ्कारेणैवायतनेनान्वेति विद्वान्यत्तच्छान्तमजरममृतमभयं परं चेति ॥

Con los Ṛc, a este [mundo]; con los Yajus, al espacio intermedio; con los Sāman, a aquello que los sabios conocen. A eso llega el sabio, mediante la sílaba Om como soporte: a eso que es apacible, sin vejez, inmortal, sin temor, supremo.