Taittirīya Upaniṣad · 2.4

यतो वाचो निवर्तन्ते । अप्राप्य मनसा सह । आनन्दं ब्रह्मणो विद्वान् । न बिभेति कदाचनेति । तस्यैष एव शारीर आत्मा । यः पूर्वस्य । तस्माद्वा एतस्मान्मनोमयात् । अन्योऽन्तर आत्मा विज्ञानमयः । तेनैष पूर्णः । स वा एष पुरुषविध एव । तस्य पुरुषविधताम् । अन्वयं पुरुषविधः । तस्य श्रद्धैव शिरः । ऋतं दक्षिणः पक्षः । सत्यमुत्तरः पक्षः । योग आत्मा । महः पुच्छं प्रतिष्ठा । तदप्येष श्लोको भवति ॥

Aquello de donde retroceden las palabras junto con la mente, sin alcanzarlo: quien conoce la dicha del Brahman jamás teme. De este [Ātman] es este mismo el Ātman encarnado, el que lo era del anterior. Distinto del que está hecho de mente, y en su interior, hay otro Ātman, hecho de conocimiento; por este está lleno aquel. Este tiene, en verdad, forma de persona; según la forma de persona de aquel, así tiene forma de persona este. Su cabeza es la fe; el orden, su ala derecha; la verdad, su ala izquierda; el yoga, el cuerpo; el Mahas, la parte inferior, el fundamento. Acerca de ello hay también este verso.^✦