Gazal 149 · Mi corazón no toma otro camino que el amor de los rostros de luna

دلم جز مِهرِ مَه‌رویان، طریقی بر نمی‌گیرد / ز هر در می‌دهم پندش، ولیکن در نمی‌گیرد خدا را ای نصیحت‌گو، حدیثِ ساغر و مِی گو / که نقشی در خیالِ ما، از این خوش‌تر نمی‌گیرد بیا ای ساقی گُل‌رُخ‌، بیاور بادهٔ رنگین / که فکری در درونِ ما، از این بهتر نمی‌گیرد

Mi corazón no toma otro camino que el amor de los rostros de luna; / lo aconsejo por todos lados, pero no le hace efecto. ¡Por Dios, oh consejero, habla de la copa y del vino!, / que ninguna imagen prende en nuestra fantasía mejor que esta. Ven, oh copero de rostro de rosa, trae vino de color, / que ningún pensamiento se asienta en nuestro interior mejor que este.^✦

صُراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارند / عجب‌! گر آتشِ این زَرْق در دفتر نمی‌گیرد من این دَلقِ مُرَقَّع را، بخواهم سوختن روزی / که پیرِ مِی فروشانش‌، به جامی بر نمی‌گیرد از آن رو هست یاران را، صفا‌ها با مِی لَعلَش / که غیر از راستی نقشی، در آن جوهر نمی‌گیرد

Bebo a escondidas del jarro y la gente cree que es un libro; / ¡qué asombro que el fuego de esta hipocresía no prenda en el libro! Este sayo remendado lo quemaré algún día, / pues el viejo de los vendedores de vino no lo acepta ni por una copa. Por eso los amigos hallan pureza en su vino de rubí: / porque en esa sustancia no se graba otra imagen que la verdad.

سر و چَشمی چُنین دلکَش، تو گویی چشم از او بردوز؟ / برو کاین وعظ بی‌معنی‌، مرا در سر نمی‌گیرد نصیحتگو‌‌یِ رندان را، که با حکمِ قضا جنگ است / دلش بس تنگ می‌بینم، مگر ساغر نمی‌گیرد میانِ گریه می‌خندم‌، که چون شمع اندر این مجلس / زبانِ آتشینم هست، لیکن در نمی‌گیرد

¿Una cabeza y unos ojos tan seductores, y tú dices que cierre los ojos ante ellos? / Vete, que este sermón sin sentido no me entra en la cabeza. Al que aconseja a los libertinos, que está en guerra con el decreto del destino, / le veo el corazón muy estrecho: ¿acaso no toma la copa? Río en medio del llanto, porque, como la vela en esta reunión, / tengo una lengua de fuego, pero no prende.

چه خوش صیدِ دلم کردی، بنازم چَشمِ مستت را / که کَس مُرغانِ وحشی را، از این خوش‌تر نمی‌گیرد سخن در احتیاجِ ما و اِسْتِغنا‌یِ معشوق است / چه سود افسونگر‌ی ای دل؟ که در دلبر نمی‌گیرد من آن آیینه را روزی، به دست آرَم سِکَنْدَر‌وار / اگر می‌گیرد این آتش زمانی‌، ور نمی‌گیرد

¡Qué bien cazaste mi corazón! ¡Me deleito en tus ojos ebrios!, / que nadie atrapa a los pájaros salvajes mejor que así. La cuestión es nuestra necesidad y la autosuficiencia del amado: / ¿de qué sirve el hechizo, oh corazón, si no hace efecto en quien roba los corazones? Algún día tendré en mis manos aquel espejo, como Alejandro, / prenda este fuego en algún momento o no prenda.^✦

خدا را رحمی ای مُنْعِم‌، که درویشِ سرِ کویت / دری دیگر نمی‌داند، رهی دیگر نمی‌گیرد بدین شعرِ ترِ شیرین‌، ز شاهنشَه عجب دارم / که سر تا پایِ حافظ را، چرا در زر نمی‌گیرد

¡Por Dios, ten piedad, oh benefactor!, que el derviche a la entrada de tu calle / no conoce otra puerta ni toma otro camino. Con esta poesía fresca y dulce, me asombro del rey de reyes: / ¿por qué no cubre de oro a Hafez de la cabeza a los pies?