Gazal 353 · No abandono el amor del bello y de la copa

من تَرکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنم / صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم باغِ بهشت و سایهٔ طوبی و قصر و حور / با خاکِ کوی دوست برابر نمی‌کنم تلقین و درسِ اهل نظر یک اشارت است / گفتم کِنایتی و مکرر نمی‌کنم

No abandono el amor del bello y de la copa; / cien veces me arrepentí, y no lo haré más. El jardín del paraíso, la sombra del Tuba, el palacio y las huríes / no los igualo con el polvo de la calle del Amigo. La enseñanza y la lección de los videntes es una sola señal; / dije una alusión y no la repito.^✦

هرگز نمی‌شود ز سرِ خود خبر مرا / تا در میانِ میکده سر بَر نمی‌کنم ناصِح به طَعن گفت که «رو ترکِ عشق کن» / محتاجِ جنگ نیست برادر، نمی‌کنم این تقوی‌ام تمام، که با شاهدانِ شهر / ناز و کرشمه بر سرِ منبر نمی‌کنم حافظ! جنابِ پیرِ مُغان جایِ دولت است / من تَرکِ خاک‌بوسیِ این در نمی‌کنم

Nunca tengo noticia de mí mismo / mientras no alzo la cabeza en medio de la taberna. El consejero dijo con reproche: «Ve y deja el amor»; / no hace falta pelear, hermano: no lo haré. Esta piedad me basta: que con los bellos de la ciudad / no hago melindres ni coqueteos encima del púlpito. ¡Hafez!, el umbral del viejo de los magos es lugar de fortuna; / yo no dejaré de besar el polvo de esta puerta.