Gazal 357 · En la taberna de los magos veo la luz de Dios

در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم / این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم جلوه بر من مفروش ای مَلِکُ‌الْحاج که تو / خانه می‌بینی و من خانه‌ خدا می‌بینم خواهم از زلفِ بُتان نافه‌گشایی کردن / فکرِ دور است همانا که خطا می‌بینم

En la taberna de los magos veo la luz de Dios: / mira esta maravilla, ¡qué luz veo y desde dónde! No te pavonees ante mí, oh rey de los peregrinos, pues tú / ves la Casa y yo veo al Dueño de la Casa. Quiero abrir la vejiga de almizcle de los rizos de los ídolos: / es pensamiento lejano; sin duda veo un error.^✦

سوزِ دل، اشکِ روان، آهِ سحر، نالهٔ شب / این همه از نظرِ لطفِ شما می‌بینم هر دَم از رویِ تو نقشی زَنَدَم راهِ خیال / با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم کس ندیده‌ست ز مُشکِ خُتَن و نافهٔ چین / آنچه من هر سَحَر از بادِ صبا می‌بینم دوستان عیبِ نظربازیِ حافظ مکنید / که من او را ز مُحِبّانِ شما می‌بینم

El ardor del corazón, el llanto que fluye, el suspiro del alba, el lamento de la noche: / todo esto lo veo por la mirada bondadosa de ustedes. A cada instante, tu rostro, con una imagen, me asalta el camino de la imaginación: / ¿a quién diré lo que veo tras este velo? Nadie ha visto, del almizcle de Jotán ni de la vejiga de almizcle de China, / lo que yo veo cada alba en la brisa del alba. Amigos, no reprochen a Hafez su contemplar la belleza, / pues yo lo veo entre los que los aman a ustedes.^✦