Gazal 380 · Muchas veces lo he dicho y otra vez lo digo

بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم / که منِ دل‌شده این ره، نه به خود می‌پویم در پس آینه، طوطی‌صفتم داشته‌اند / آن چه استاد ازل گفت بگو، می‌گویم من اگر خارم و گر گل چمن‌آرایی هست / که از آن دست که او می‌کِشدم، می‌رویم

Muchas veces lo he dicho y otra vez lo digo: / que yo, el de corazón perdido, no recorro este camino por mí mismo. Detrás del espejo me han puesto, como a un loro: / lo que el Maestro de la eternidad me dijo «di», eso digo. Sea yo espina o sea rosa, hay un adornador del prado / y, tal como él me cultiva, así crezco.^✦

دوستان! عیب من بی‌دل حیران مکنید / گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم گر چه با دلق ملمع، مِیِ گلگون عیب است / مکنم عیب کَزو رنگِ ریا می‌شویم خنده و گریه عشاق ز جایی دگر است / می‌سرایم به شب و وقت سحر می‌مویم حافظم گفت که «خاک در میخانه مبوی» / گو «مکن عیب که من مشک ختن می‌بویم»

¡Amigos!, no me reprochen a mí, sin corazón y perplejo: / tengo una perla y busco a alguien que sepa mirar. Aunque con el hábito remendado el vino color de rosa es una falta, / no me lo reprochen, que con él lavo el color de la hipocresía. La risa y el llanto de los amantes vienen de otro lugar: / de noche canto y a la hora del alba me lamento. A mí, Hafez, me dijeron: «No huelas el polvo de la puerta de la taberna»; / diles: «No me lo reprochen, que huelo almizcle de Jotán».^✦