Gazal 431 · Beso sus labios y bebo el vino

لبش می‌بوسم و در می‌کشم می / به آب زندگانی برده‌ام پی نه رازش می‌توانم گفت با کس / نه کس را می‌توانم دید با وی لبش می‌بوسد و خون می‌خورد جام / رخش می‌بیند و گل می‌کند خوی

Beso sus labios y bebo el vino: / he dado con el agua de la vida. Ni su secreto puedo contar a nadie, / ni puedo ver a nadie con él. La copa besa sus labios y bebe sangre; / la rosa ve su rostro y se cubre de sudor.^✦

بده جام می و از جم مکن یاد / که می‌داند که جم کی بود و کی کی؟ بزن در پرده چنگ ای ماه مطرب! / رگش بخراش تا بخروشم از وی گل از خلوت به باغ آورد مسند / بساط زهد همچون غنچه کن طی

Dame la copa de vino y no recuerdes a Jam, / pues ¿quién sabe cuándo fue Jam y cuándo Kay? ¡Toca el arpa en tu melodía, oh músico [bello] como la luna! / Rasga su cuerda para que yo clame con ella. La rosa ha traído su sitial del retiro al jardín: / pliega, como el capullo, la alfombra de la ascesis.^✦

چو چشمش مست را مخمور مگذار / به یاد لعلش ای ساقی بده می نجوید جان از آن قالب جدایی / که باشد خونِ جامش در رگ و پی زبانت درکِش ای حافظ زمانی / حدیث بی‌زبانان بشنو از نی

Como hacen sus ojos, no dejes al ebrio con resaca: / en recuerdo de su rubí, oh copero, da vino. No busca el alma separarse de aquel cuerpo / en cuyas venas y nervios esté la sangre de su copa. Retén tu lengua un tiempo, oh Hafez: / escucha de la flauta el relato de los sin lengua.^✦