Gazal 67 · Señor, ¿de qué morada es esta vela que enciende el corazón?

یا رب این شمع دل‌افروز ز کاشانهٔ کیست؟ / جانِ ما سوخت، بپرسید که جانانهٔ کیست؟ حالیا خانه‌براندازِ دل و دین من است / تا در آغوشِ که می‌خسبد و هم‌خانهٔ کیست؟ بادهٔ لعلِ لبش کز لبِ من دور مباد / راحِ روحِ که و پیمان‌ده پیمانهٔ کیست؟

Señor, ¿de la morada de quién es esta vela que enciende el corazón? / Nuestra alma ardió: pregunten de quién es amada. Por ahora es la que arruina la casa de mi corazón y mi fe; / ¿en brazos de quién dormirá y de quién es compañera de casa? El vino rubí de su labio —¡que no se aleje de mi labio!— / ¿de quién es licor del alma y la copa de quién colma?^✦

دولتِ صحبتِ آن شمعِ سعادت‌پرتو / باز پرسید خدا را که به پروانهٔ کیست؟ می‌دهد هر کَسَش افسونی و معلوم نشد / که دلِ نازکِ او مایلِ افسانهٔ کیست! یا رب آن شاه‌وَشِ ماه‌رخِ زهره‌جبین / دُرِّ یکتایِ که و گوهر یک‌دانهٔ کیست؟ گفتم آه از دلِ دیوانهٔ حافظ بی‌تو / زیرِ لب خنده‌زنان گفت که دیوانهٔ کیست؟

La dicha de la compañía de esa vela de luz venturosa, / pregunten otra vez, por Dios, ¿a qué mariposa pertenece? Cada cual le recita un hechizo, y no se ha sabido / ¡hacia el cuento de quién se inclina su tierno corazón! Señor, ese de porte regio, rostro de luna y frente de Venus, / ¿es la perla única de quién y la gema sin par de quién? Dije: «¡Ay del corazón loco de Hafez sin ti!». / Riendo entre dientes, dijo: «¿Loco de quién [es]?».^✦