Gazal 76 · Fuera de tu umbral no tengo refugio en el mundo

جز آستان تواَم در جهان، پناهی نیست / سر مرا به ‌جز این در، حواله‌گاهی نیست عَدو چو تیغ کِشد، من سپر بیندازم / که تیغِ ما، به ‌جز از ناله‌ای و آهی نیست چرا زِ کویِ خرابات روی برتابم؟ / کز این بِهَم به جهان، هیچ رسم و راهی نیست

Fuera de tu umbral no tengo en el mundo refugio; / mi cabeza no tiene otro lugar adonde acudir que esta puerta Cuando el enemigo desenvaina la espada, yo arrojo el escudo, / pues nuestra espada no es más que un lamento y un suspiro ¿Por qué he de apartar el rostro de la calle de la taberna, / si en el mundo no hay para mí costumbre ni camino mejor?

زمانه گَر بزند آتشم به خرمنِ عمر / بگو بسوز که بر من به برگِ کاهی نیست غلامِ نرگسِ جَمّاشِ آن سَهی سروم / که از شراب غرورش به کس، نگاهی نیست مباش در پیِ آزار و هرچه خواهی کن / که در شریعتِ ما غیر از این، گناهی نیست

Si el tiempo prende fuego a la cosecha de mi vida, / dile: «¡Quema!», que para mí no vale una brizna de paja Soy esclavo del narciso coqueto de aquel ciprés esbelto / que, ebrio del vino del orgullo, no tiene para nadie una mirada No busques hacer daño, y haz lo que quieras, / que en nuestra ley no hay otro pecado que este^✦

عِنان‌کشیده رو ای پادشاهِ کشورِ حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست! چنین که از همه‌سو، دامِ راه می‌بینم / به از حمایتِ زلفش، مرا پناهی نیست خزینهٔ دلِ «حافظ» به زلف و خال مده / که کارهای چنین، حدِّ هر سیاهی نیست

Ve con la rienda recogida, oh rey del país de la belleza, / ¡que no hay camino en que no haya quien pida justicia! Ya que por todos lados veo trampas en el camino, / no tengo refugio mejor que el amparo de su rizo No entregues el tesoro del corazón de Hafez al rizo y al lunar, / que tales asuntos no son para cualquier negro^✦