Saltar al contenido
OriGen Biblioteca de Conciencia Activa
‹ Imitación de Cristo
Cristianismo · Imitación de Cristo

Libro III, 19 · Del sufrimiento de las injurias, y quién se muestra verdaderamente paciente

De tolerantia injuriarum, et quis verus patiens perhibetur

1

Quid est quod loqueris o fili? Cessa conqueri, considera meam et aliorum Sanctorum passionem. Nondum usque ad sanguinem restitisti. Parum est quod tu pateris in comparatione eorum, qui tam multa passi sunt, tam fortiter tentati, tam graviter tribulati, tam multipliciter probati, et exercitati. Oportet igitur aliorum graviora ad mentem reducere, ut levius feras tua minima. Et si tibi minima non videntur, vide ne et hoc tua faciat impatientia. Sive tamen parva, sive magna sint, stude cuncta patienter ferre.

¿Qué es lo que dices, hijo? Cesa de quejarte; considera mi pasión y la de los otros santos. Aún no has resistido hasta la sangre. Poco es lo que tú padeces en comparación de los que tanto padecieron, tan fuertemente fueron tentados, tan gravemente atribulados, de tantas maneras probados y ejercitados. Conviene, pues, que traigas a la memoria las cosas más graves de otros, para que lleves con más facilidad las tuyas, que son pequeñísimas. Y si no te parecen pequeñísimas, mira no sea también esto obra de tu impaciencia. Pero, sean pequeñas o grandes, procura sufrirlas todas con paciencia.✦

2

Quanto melius te ad patiendum disponis, tanto sapientius agis, et amplius promereris et feres levius animo et usu ad hoc non segniter paratus. Nec dicas: Non valeo hæc ab homine tali pati, nec hujuscemodi mihi patienda sunt: grave enim intulit damnum, et improperat mihi quæ nunquam cogitaveram; sed ab alio libenter patiar, et sicut patienda videro. Insipiens est talis cogitatio, quæ virtutem patientiæ non considerat, nec a quo coronanda erit; sed magis personas, et offensas sibi illatas perpendit.

Cuanto mejor te dispones para padecer, tanto más cuerdamente obras y más mereces; y lo llevarás más ligeramente, si tu ánimo y tu costumbre están diligentemente preparados para ello. No digas: «No puedo sufrir esto de tal hombre, ni he de sufrir cosas semejantes, porque me hizo grave daño y me echa en cara lo que nunca había pensado; pero de otro lo sufriré de buena gana y según vea que debo sufrirlo». Necio es tal pensamiento, que no considera la virtud de la paciencia ni por quién ha de ser coronada, sino que pondera más las personas y las ofensas recibidas.

3

Non est verus patiens qui non vult pati, nisi quantum sibi visum fuerit, et a quo sibi placuerit. Verus autem patiens non attendit a quo homine, utrum a Prælato suo, an ab alio æquali, an inferiore, utrum a bono, et sancto viro, vel a perverso, et indigno exerceatur. Sed indifferenter ab omni creatura, quantumcumque et quotiescumque ei aliquid adversi acciderit, totum hoc gratanter de manu Dei accipit, et ingens lucrum reputat, quia nihil apud Deum, quantumlibet parvum pro Deo tamen passum, poterit sine merito transire.

No es verdadero paciente el que no quiere padecer sino cuanto le parece y de quien le agrada. El verdadero paciente no mira de qué hombre padece, si de su prelado, o de algún igual o inferior, si de un varón bueno y santo o de uno perverso e indigno; sino que, indiferentemente, de toda criatura, cuanto y cuantas veces le sucediere alguna cosa adversa, todo lo recibe con agradecimiento de la mano de Dios, y lo estima por grande ganancia; porque nada, por pequeño que sea, con tal que se padezca por Dios, podrá pasar sin mérito delante de Dios.

4

Esto igitur expeditus ad pugnam, si vis habere victoriam. Sine certamine non potes venire ad patientiæ coronam; si pati non vis, recusas coronari. Si autem coronari desideras, certa viriliter, sustine patienter. Sine labore non tenditur ad requiem, nec sine pugna pervenitur ad victoriam.

Está, pues, preparado para la pelea, si quieres alcanzar la victoria. Sin combate no puedes llegar a la corona de la paciencia; si no quieres padecer, rehúsas ser coronado. Pero si deseas ser coronado, pelea varonilmente, sufre con paciencia. Sin trabajo no se llega al descanso, ni sin pelea se alcanza la victoria.✦

5

Fac mihi possibile, Domine, per gratiam, quod mihi impossibile videtur per naturam. Tu scis quod modicum possum pati, et quod cito dejicior, levi exsurgente adversitate. Efficiatur mihi quælibet exercitatio tribulationis, pro nomine tuo amabilis, et acceptabilis: nam pati et vexari pro te valde salubre est animæ meæ.

Hazme posible, Señor, por la gracia, lo que me parece imposible por la naturaleza. Tú sabes que puedo padecer poco y que pronto me abato al levantarse una leve adversidad. Hazme amable y deseable, por tu nombre, cualquier ejercicio de tribulación, porque padecer y ser atribulado por ti es muy saludable a mi alma.

Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.