Libro I (Caps. 32b–34): La plegaria de la Primera Metanoia desde el Caos, la exégesis de María Magdalena mediante el Salmo 69 (68) y el elogio del Salvador
Ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ ⲧⲁⲗⲏⲑⲓⲁ ⲕⲥⲟⲟⲩⲛ (PS I, 48/20–56/5 [ⲙ̅ⲋ̅.ⲁ.–ⲛ̅ⲅ̅.ⲁ.])
[ⲙ̅ⲋ̅.ⲁ.] ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ ⲧⲁⲗⲏⲑⲓⲁ ⲕⲥⲟⲟⲩⲛ̅ ϫⲉ ⲛ̅ⲧ ⲁⲓ̈ⲣ̅ ⲛⲁⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲧⲁⲙ̅ⲛ̅ⲧ̅ⲃⲁⲗ‐ ϩⲏⲧ. ⲉⲓ̈ⲙⲉⲉⲩⲉ ϫⲉ ⲉϥⲏⲡ ⲉ ⲣⲟⲕ ⲛ̅ϭⲓ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ ϩⲟ ⲙ̅ ⲙⲟⲩⲓ̈ ⲁⲩⲱ ⲡⲛⲟⲃⲉ ⲉⲛⲧ ⲁⲓ̈ⲁⲁϥ ϥⲟⲩⲟⲛϩ̅ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲙ̅ⲧⲟ ⲉⲃⲟⲗ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲁ ϣⲱⲱⲧ ϭⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ· ϫⲉ ⲛ̅ⲧ ⲁⲓ̈ⲛⲁϩⲧⲉ ⲉ ⲡⲉⲕⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ϫⲓⲛ ⲛ̅ ϣⲟⲣⲡ̅· ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ⲧⲉ ⲛ ϭⲟⲙ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲁ ϣⲱⲱⲧ ϭⲉ ⲙ̅ ⲡⲁⲟⲩⲟⲉⲓⲛ· ϫⲉ ⲉⲧⲃⲉ ⲧⲉⲕⲁⲫⲟⲣⲙⲏ ⲙⲛ̅ ⲡⲉⲕⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ⲧ ⲁⲓ̈ϣⲱⲡⲉ ϩⲙ̅ ⲡⲉⲓ̈ ϩⲱϫ· ⲁⲩⲱ
[f. 46a] Ahora pues, oh Luz de la Verdad, tú sabes que hice estas cosas en mi inocencia, pensando que la luz con rostro de león te pertenecía a ti; y el pecado que cometí está manifiesto delante de ti. No permitas, pues, Señor, que yo carezca [de luz], porque he creído en tu luz desde el principio. ¡Oh Señor, Luz de las potencias, no permitas que carezca de mi luz! Pues por causa de tu impulso y de tu luz he caído en esta opresión, y✦
ϩⲛ̅ ⲧⲁⲙ̅ⲛ̅ⲧ̅ⲃⲁⲗ‐ϩⲏⲧ (hn ta-mnt-bal-hēt, lit. «en mi candor / inocencia / sencillez de corazón»): Pistis Sophia subraya que su caída no nació de malicia sino de su anhelo inocente por la Luz.
ⲁⲩ ϣⲓⲡⲉ ϩⲱⲃⲥ̅ ⲉⲃⲟⲗ ⲉ ϫⲱⲓ̈. ⲁⲩⲱ ⲉⲧⲃⲉ ⲧⲗⲟⲉⲓϭⲉ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲟⲩⲟⲉⲓⲛ. ⲁⲓ̈ⲣ̅ ϣⲙ̅ⲙⲟ ⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲩ ⲛⲓ ⲁϩⲟⲣⲁ‐ ⲧⲟⲥ. ⲁⲩⲱ ⲙⲛ̅ ⲛⲉ ⲡⲣⲟⲃⲟⲗⲟⲟⲩⲉ ⲛⲟϭ ⲛ̅ⲧⲉ ⲧ̅ⲃ̅ⲁ̅ⲣ̅ⲃ̅ⲏ̅ⲗ̅ⲱ̅· ⲛ̅ⲧ ⲁ ⲛⲁⲓ̈ ϣⲱⲡⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲱ̅ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ϫⲉ ⲁⲓ̈ⲕⲱϩ ⲉ ⲡⲉⲕⲙⲁ ⲛ̅ ϣⲱⲡⲉ· ⲁⲩⲱ ⲁϥⲉⲓ̅ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ϫⲱⲓ̈ ⲛ̅ϭⲓ ⲡϭⲱⲛⲧ̅ ⲙ̅ ⲡⲁⲩⲑⲁⲇⲏⲥ ⲡⲁⲓ̈ ⲉⲧⲉ ⲙ̅ⲡϥ̅ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲧⲉⲕⲕⲉⲗⲉⲩⲥⲓⲥ ⲉ ⲧⲣⲉϥ ⲡⲣⲟⲃⲁⲗⲉ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ⲧⲉ ⲡⲣⲟ‐ ⲃⲟⲗⲏ ⲛ̅ ⲧⲉϥϭⲟⲙ ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁⲓ̈ϣⲱⲡⲉ ϩⲙ̅ ⲡⲉϥⲁⲓⲱⲛ [ⲙ̅ⲋ̅.ⲃ.]
la vergüenza me ha cubierto. Y por causa de la ilusión de tu luz me he vuelto extraña para mis hermanos los Invisibles y para las grandes emanaciones de Barbelo. Esto me ha acontecido, oh Luz, porque tuve celo por tu morada; y vino sobre mí la ira del Arrogante [Authades], el que no obedeció tu mandato de emanar de la emanación de su potencia, porque yo estaba en su eón [f. 46b]
ⲉⲛ ϯⲉⲓⲣⲉ ⲁⲛ ⲙ̅ ⲡⲉϥⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ· ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲩ‐ ⲕⲱⲙϣ̅ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲡⲉ: ⲛ̅ϭⲓ ⲛ̅ ⲁⲣⲭⲱⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̅ ⲁⲓⲱⲛ· ⲁⲩⲱ ⲁⲓ̈ϣⲱⲡⲉ ϩⲙ̅ ⲡⲧⲟⲡⲟⲥ ⲉⲧⲙ̅ⲙⲁⲩ ⲉⲓ̈ⲣ̅ ϩⲏⲃⲉ ⲉⲓ̈‐ ϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲉⲛⲧ ⲁⲓ̈ⲛⲁⲩ ⲉ ⲣⲟϥ ϩⲙ̅ ⲡϫⲓⲥⲉ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲩϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲱⲓ̈ ⲡⲉ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉ ⲫⲩⲗⲁⲝ ⲛ̅ ⲙ̅ ⲡⲩⲗⲏ ⲛ̅ ⲛ ⲁⲓⲱⲛ ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲩⲥⲕⲱⲡⲧⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ⲧⲁϩⲉ ϩⲙ̅ ⲡⲉⲩⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ· ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲉⲓ̈ϭⲱϣⲧ̅ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ⲡϫⲓⲥⲉ· ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ⲣⲟⲕ ⲡⲟⲩ‐ ⲟⲓ̈ⲛ. ⲁⲩⲱ ⲁⲓ̈ⲛⲁϩⲧⲉ ⲉ ⲣⲟⲕ ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲡⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ
sin realizar su misterio. Y todos los arcontes de los eones se burlaban de mí; y yo estaba en aquella región lamentándome y buscando la luz que había visto en la altura. Y los guardianes de las puertas de los eones me buscaban, y todos los que persisten en su misterio me escarnecían; mas yo miraba hacia la altura, hacia ti, oh Luz, y creí en ti. Ahora pues, oh Luz
ⲛ̅ⲧⲉ ⲛⲓ ⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ϯϩⲏϫ ϩⲣⲁⲓ̈ ϩⲙ̅ ⲡⲕⲁⲕⲉ ⲛ̅ⲧⲉ ⲛⲉ ⲭⲁⲟⲥ ⲉϣϫⲉ ⲕⲟⲩⲱϣ ϭⲉ ⲉ ⲉⲓ̅ ⲛⲁϩⲙⲉⲧ. ⲟⲩ ⲛⲟϭ ⲡⲉ ⲡⲉⲕⲛⲁ̅ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ⲙⲉ. ⲁⲩⲱ ⲛⲅ̅‐ ⲛⲟⲩϩⲙ̅ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈· ⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ⲑⲩⲗⲏ ⲙ̅ ⲡⲉⲓ̈ ⲕⲁⲕⲉ ϫⲉ ⲛ̅ ⲛⲁⲱⲙⲥ̅ ⲛ̅ ϩⲏⲧϥ̅ ϫⲉ ⲕⲁⲥ ⲉⲓ̈ⲉⲛⲟⲩϩⲙ̅ ⲉ ⲛⲉ ⲡⲣⲟⲃⲟⲗⲟⲟⲩⲉ ⲙ̅ ⲡⲁⲩⲑⲁⲇⲏⲥ ⲛ̅ ⲛⲟⲩⲧⲉ· ⲛⲁⲓ̈ ⲉⲧ [ⲙ̅ⲍ̅.ⲁ.] ϩⲱϫ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈· ⲁⲩⲱ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ⲛⲉⲩⲡⲉⲑⲟⲟⲩ. ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲡⲉⲓ̈ ⲕⲁⲕⲉ ⲟⲙⲉⲥⲧ̅· ⲁⲩⲱ ⲧⲉⲓ̈ ϭⲟⲙ ⲛ̅ ϩⲁ ⲙ̅ ⲙⲟⲩⲓ̈.
de las Luces, estoy oprimida en la tiniebla del Caos. Si quieres, pues, venir a salvarme —grande es tu misericordia—, escúchame en verdad y sálvame. Sálvame de la materia de esta tiniebla, para que no me hunda en ella, a fin de que sea salvada de las emanaciones del dios Arrogante [Authades] que [f. 47a] me oprimen, y de sus males. No permitas que esta tiniebla me anegue, y no permitas que esta potencia con rostro de león
ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲥ ⲱⲙⲕ̅ ⲛ̅ ⲧⲁϭⲟⲙ ⲧⲏⲣⲥ̅ ϣⲁ‐ ⲃⲟⲗ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲡⲉⲓ̈ ⲭⲁⲟⲥ ϩⲱⲃⲥ̅ ⲉⲃⲟⲗ ⲉϫⲛ̅ ⲧⲁϭⲟⲙ· ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ϫⲉ ⲛⲁⲛⲟⲩ ⲡⲉⲕⲛⲁ̅ ⲁⲩⲱ ϭⲱϣⲧ̅ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ϫⲱⲓ̈ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲁϣⲁⲓ̈ ⲛ̅ ⲙⲛ̅ⲧⲛⲁⲏⲧ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲕⲱⲧⲉ ⲙ̅ ⲡⲉⲕϩⲟ ⲥⲁ‐ⲃⲟⲗ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ϫⲉ ϯϩⲏϣ ⲉⲙⲁⲧⲉ· ϭⲉⲡⲏ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲣⲟⲓ̈. ⲁⲩⲱ ⲛ̅ⲅⲛⲟⲩϩⲙ̅ ⲛ̅ ⲧⲁϭⲟⲙ· ⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⲉⲧⲃⲉ ⲛ̅ ⲁⲣⲭⲱⲛ ⲉⲧ ⲙⲟⲥⲧⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ϫⲉ ⲛ̅ⲧⲟⲕ ⲡⲉⲧ ⲥⲟⲟⲩⲛ̅ ⲙ̅ ⲡⲁϩⲱϫ· ⲙⲛ̅
devore por completo toda mi potencia, ni permitas que este Caos cubra mi potencia. Escúchame, oh Luz, porque buena es tu misericordia, y mírame según la abundancia de la compasión de tu luz. No apartes tu rostro de mí, porque estoy sumamente atribulada; apresúrate, escúchame y salva mi potencia. Sálvame a causa de los arcontes que me odian, pues tú conoces mi opresión y
ⲡⲁϩⲱϣ ⲙ̅ⲛ ⲫⲱϣ ⲛ̅ ⲧⲁϭⲟⲙ· ⲉⲛⲧ ⲁⲩϥⲓⲧⲥ̅ ⲛ̅ ⲧⲟⲟⲧ̅· ⲥⲉϣⲟⲟⲡ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲙ̅ⲧⲟ ⲉⲃⲟⲗ· ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲛⲧ ⲁⲩ‐ ϫⲟⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲛⲉⲓ̈ ⲡⲉⲑⲟⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ· ⲭⲣⲱ ⲛⲁⲩ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ· ⲁ ⲧⲁϭⲟⲙ ϭⲱϣⲧ̅ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ⲧⲙⲏⲧⲉ ⲛ̅ ⲛⲉ ⲭⲁⲟⲥ· ⲁⲩⲱ ϩⲛ̅ ⲧⲙⲏⲧⲉ ⲛ̅ ⲛ ⲕⲁⲕⲉ· ⲁⲓ̈ϭⲱϣⲧ̅ [ⲙ̅ⲍ̅.ⲃ.] ⲉⲃⲟⲗ ϩⲏⲧϥ̅ ⲙ̅ ⲡⲁⲥⲩⲛⲍⲩⲅⲟⲥ. ϫⲉ ⲉϥⲛⲏⲩ ⲛ̅ϥⲙⲓϣⲉ ⲉ ϫⲱⲓ̈. ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡϥ̅ⲉⲓ̅· ⲁⲩⲱ ⲛⲉ ⲁⲓ̈ϭⲱϣⲧ̅ ⲡⲉ ϫⲉ ⲉϥⲛⲏⲩ ⲛ̅ϥ̅ϯ ϭⲟⲙ ⲛⲁⲓ̈· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲓϩⲉ ⲉ ⲣⲟϥ· ⲁⲩⲱ
mi tribulación y la tribulación de mi potencia que me quitaron. Delante de ti están los que me arrojaron en todos estos males; trátalos según tu voluntad. Mi potencia miró desde en medio del Caos y desde en medio de las tinieblas; esperé [f. 47b] a mi consorte, por si venía a combatir por mí, y no vino; y miré por si venía a darme fuerza, y no lo hallé. Y
ⲛ̅ⲧⲉⲣⲓϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ. ⲁⲩϯ ⲛⲁⲓ̈ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲕⲁⲕⲉ· ⲁⲩⲱ ⲛ̅ⲧⲉⲣⲓϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲧⲁϭⲟⲙ. ⲁⲩϯ ⲛⲁⲓ̈ ⲛ̅ ⲟⲩ ϩⲩⲗⲏ· ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ⲧⲉ ⲛⲓ ⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ. ⲡⲕⲁ‐ ⲕⲉ. ⲙⲛ̅ ⲑⲩⲗⲏ· ⲉⲛⲧ ⲁⲩⲛ̅ⲧⲟⲩ ⲉ ϫⲱⲓ̈ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉ ⲡⲣⲟ‐ ⲃⲟⲗⲟⲟⲩⲉ ⲙ̅ ⲡⲁⲩⲑⲁⲧⲏⲥ· ⲙⲁⲣⲟⲩ ϣⲱⲡⲉ ⲛⲁⲩ ⲉⲩ‐ ϭⲟⲣϭⲥ̅ ⲁⲩⲱ ⲙⲁⲣⲟⲩ ϭⲗⲟⲙⲗⲙ̅ ⲉ ϩⲟⲩⲛ ⲉ ⲣⲟⲟⲩ ⲁⲩⲱ ⲛ̅ⲅ̅ⲧⲟⲩⲉⲓⲟ ⲛⲁⲩ ⲁⲩⲱ ⲛ̅ⲥⲉⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲓⲍⲉ ⲛ̅ⲥⲉ‐ ⲧⲙ̅ⲃⲱⲕ ⲉ ⲡⲧⲟⲡⲟⲥ ⲙ̅ ⲡⲉⲩⲁⲩⲑⲁⲧⲏⲥ· ⲙⲁⲣⲟⲩ ϭⲱ ϩⲙ̅
cuando busqué la luz, me dieron tiniebla; y cuando busqué mi potencia, me dieron materia. Ahora pues, oh Luz de las Luces, que la tiniebla y la materia que las emanaciones del Arrogante [Authades] han traído sobre mí se conviertan para ellos en lazo, y que queden enredados en ellas; dales su retribución, y que tropiecen y no entren en la región de su Arrogante [Authades]. Que permanezcan en✦
ⲛ̅ⲧⲉⲣⲓϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ. ⲁⲩϯ ⲛⲁⲓ̈ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲕⲁⲕⲉ· ⲁⲩⲱ ⲛ̅ⲧⲉⲣⲓϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲧⲁϭⲟⲙ. ⲁⲩϯ ⲛⲁⲓ̈ ⲛ̅ ⲟⲩ ϩⲩⲗⲏ («cuando busqué la luz, me dieron tiniebla; y cuando busqué mi potencia, me dieron materia»): transposición gnóstica de Sal 69:21 (LXX 68:22: «me dieron hiel por comida, y en mi sed me dieron a beber vinagre»).
ⲡⲕⲁⲕⲉ ⲛ̅ⲥⲉⲧⲙ̅ⲛⲁⲩ ⲉⲃⲟⲗ ⲉ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ· ⲙⲁⲣⲟⲩ ϭⲱϣⲧ̅ ⲉ ⲡⲉ ⲭⲁⲟⲥ ⲛ̅ ⲛⲁⲩ ⲛⲓⲙ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ϭⲱϣⲧ̅ ⲉ ⲡϫⲓⲥⲉ· ⲁⲛⲓⲛⲉ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ϫⲱⲟⲩ ⲙ̅ ⲡⲉⲩϫⲓ‐ⲕⲃⲁ· [ⲙ̅ⲏ̅.ⲁ.] ⲁⲩⲱ ⲙⲁⲣⲉϥ ⲧⲁϩⲟⲟⲩ ⲛ̅ϭⲓ ⲡⲉⲕϩⲁⲡ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ⲃⲱⲕ ⲉ ⲡⲉⲩⲧⲟⲡⲟⲥ ϫⲓⲛ ⲙ̅ ⲡⲉⲓ̈ ⲛⲁⲩ· ϩⲁⲧⲙ̅ ⲡⲉⲩⲁⲩⲑⲁⲇⲏⲥ ⲛ̅ ⲛⲟⲩⲧⲉ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲛⲉϥⲡⲣⲟⲃⲟⲗⲟⲟⲩⲉ ⲃⲱⲕ ⲉ ⲛⲉⲩⲧⲟⲡⲟⲥ ϫⲓⲛ ⲙ̅ ⲡⲉⲓ̈ ⲛⲁⲩ· ϫⲉ ⲟⲩ ⲁⲥⲉⲃⲏⲥ ⲡⲉ· ⲁⲩⲱ ⲟⲩ ⲁⲩⲑⲁⲧⲏⲥ ⲡⲉ ⲡⲉⲩⲛⲟⲩⲧⲉ ⲁⲩⲱ ⲛⲉϥⲙⲉⲉⲩⲉ ⲡⲉ ϫⲉ ⲛ̅ⲧ ⲁϥⲣ̅ ⲛⲉⲓ̈ ⲡⲉⲑⲟⲟⲩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲧⲟⲟⲧϥ̅ ⲉⲛ ϥ̅ⲥⲟⲟⲩⲛ̅ ⲣⲱ ⲁⲛ ϫⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ‐ⲃⲏⲗ ϫⲉ ⲁⲩⲑⲃ̅ⲃⲓⲟⲓ̈ ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲉⲕⲧⲱϣ ⲛ̅ ⲛⲉϥⲛⲁϣϭⲙ̅ϭⲟⲙ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ⲁⲛ ⲡⲉ· ⲁⲗⲗⲁ
la tiniebla y no vean la luz; que miren siempre hacia el Caos y no miren hacia la altura. Trae sobre ellos su venganza, [f. 48a] y que los alcance tu juicio. No permitas que entren desde ahora en su región junto a su dios Arrogante [Authades], ni permitas que sus emanaciones entren desde ahora en sus regiones; pues impío y arrogante es su dios, y pensaba que había hecho estos males por su propio poder, sin saber que, si yo no hubiera sido humillada según tu decreto, él no habría tenido poder alguno sobre mí. Pero
ⲛ̅ⲧⲉⲣⲉⲕⲑⲃ̅ⲃⲓⲟⲓ̈ ϩⲓⲧⲙ̅ ⲡⲉⲕⲧⲱϣ. ⲁⲩⲇⲓⲱⲕⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲛ̅ ϩⲟⲩⲟ· ⲁⲩⲱ ⲁ ⲛⲉⲩⲡⲣⲟⲃⲟⲗⲟⲟⲩⲉ ⲟⲩⲉϩ ϩⲓⲥⲉ ⲉϫⲙ̅ ⲡⲁⲑⲃ̅ⲃⲓⲟ· ⲁⲩⲱ ⲁⲩϥⲓ ⲛ̅ ⲟⲩ ϭⲟⲙ ⲛ̅ ⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲛ̅ ϩⲏⲧ· ⲁⲩⲱ ⲟⲛ ⲁⲩϩⲓ ⲧⲟⲟⲧⲟⲩ ⲛ̅ ⲟⲩⲱϩⲙ̅· ⲁⲩϩⲱϫ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲉⲙⲁϣⲟ ⲉ ⲧⲣⲉⲩ ϥⲓ ⲙ̅ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲧⲏⲣϥ̅ ⲉⲧ ⲛ̅ ϩⲏⲧ ⲉⲧⲃⲉ ⲛⲉⲛⲧ ⲁⲩϫⲟⲓ̈ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲟⲩ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ⲃⲱⲕ ⲉ [ⲙ̅ⲏ̅.ⲃ.] ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ⲡⲙⲉϩ ⲙ̅ⲛ̅ⲧ̅ϣⲟⲙⲧⲉ ⲛ̅ ⲁⲓⲱⲛ ⲡⲧⲟⲡⲟⲥ ⲛ̅ ⲧⲇⲓ‐ ⲕⲁⲓⲟⲥⲩⲛⲏ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ⲱⲡ ⲉ ϩⲟⲩⲛ ⲉ ⲡⲉ
cuando tú me humillaste por tu decreto, me persiguieron aún más, y sus emanaciones añadieron dolor a mi humillación, y quitaron de mí una potencia de luz, y volvieron a empezar de nuevo oprimiéndome sobremanera para quitar toda la luz que había en mí. Por aquello en que me han arrojado, no permitas que suban [f. 48b] al decimotercer eón, la región de la Justicia, ni permitas que sean contados en la
ⲕⲗⲏⲣⲟⲥ ⲛ̅ ⲛⲉⲧ ⲟⲩⲥⲱⲧϥ̅ ⲙ̅ⲙⲟⲟⲩ· ⲙⲛ̅ ⲡⲉⲩⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ⲱⲡ ⲉ ϩⲟⲩⲛ ⲉ ⲛⲉⲧ ⲛⲁⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ϭⲉⲡⲏ· ⲉ ⲧⲣⲉⲩ ϫⲓ ⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ϭⲉ‐ ⲡⲏ ϩⲙ̅ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ· ⲉⲃⲟⲗ ϫⲉ ⲁⲩϥⲓ ⲡⲁⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲁⲛⲟⲕ ⲛ̅ ϩⲏⲧ· ⲁⲩⲱ ⲁ ⲧⲁϭⲟⲙ ⲁⲣϫⲉⲓ ⲛ̅ ⲱϫⲛ̅ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲛ̅ ϩⲏⲧ· ⲁⲩⲱ ⲁⲓ̈ϣⲱⲱⲧ ⲙ̅ ⲡⲁⲟⲩⲟⲉⲓⲛ· ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲡⲟⲩ‐ ⲟⲉⲓⲛ ⲉⲧ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲕ̅ ⲡⲉⲧ ϣⲟⲟⲡ ⲛⲙ̅ⲙⲁⲓ̈ ϯϩⲩⲙⲛⲉⲩⲉ ⲉ ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⲡⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ⲉⲟⲟⲩ· ⲁⲩⲱ ⲡⲁϩⲩⲙⲛⲟⲥ
heredad de los que se purifican a sí mismos y su luz, ni permitas que sean contados entre los que se arrepentirán prontamente para recibir prontamente misterios en la Luz; porque me quitaron mi luz de mí, y mi potencia comenzó a desfallecer en mí y quedé privada de mi luz. Ahora pues, oh Luz que estás en ti y que estás conmigo, yo canto himnos a tu nombre, oh Luz, en gloria. Y que mi himno,
ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲙⲁⲣⲉϥ ⲣⲁⲛⲁⲕ ⲛ̅ ⲑⲉ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲉϥⲟⲩⲟⲧⲃ̅· ⲡⲁⲓ̈ ⲉⲧ ϫⲓ ⲉ ϩⲟⲩⲛ ⲉ ⲙ ⲡⲩⲗⲏ ⲙ̅ ⲡⲟⲩ‐ ⲟⲉⲓⲛ ⲡⲁⲓ̈ ⲉⲧ ⲟⲩⲛⲁϫⲟⲟϥ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ⲛⲁⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲉⲓ· ⲁⲩⲱ ⲛ̅ⲥⲉⲥⲱⲧϥ̅ ⲙ̅ ⲡⲉϥⲟⲩⲟⲉⲓⲛ· ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲙⲁⲣⲉ [ⲙ̅ⲑ̅.ⲁ.] ⲛ̅ ϩⲩⲗⲏ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲣⲁϣⲉ· ϣⲓⲛⲉ ⲧⲏⲣⲧⲛ̅ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲡⲟⲩ‐ ⲟⲓ̈ⲛ ⲧⲁⲣⲉⲥⲱⲛϩ̅ ⲛ̅ϭⲓ ⲧϭⲟⲙ ⲛ̅ ⲧⲉⲧⲙ̅ⲯⲩⲭⲏ ⲉⲧ ⲛ̇̅ ϩⲛ̅ ⲧⲏⲩⲧⲛ̅· ϫⲉ ⲁ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲛ ϩⲩⲗⲏ· ⲁⲩⲱ ⲛϥ̅ⲛⲁⲕⲁ ⲗⲁⲁⲩ ⲁⲛ ⲛ̅ ϩⲩⲗⲏ ⲉ ⲙ̅ⲡϥ̅ⲥⲟⲧϥⲟⲩ· ⲙⲁⲣⲉ
oh Luz, te complazca como un misterio excelente que conduce hacia las puertas de la Luz, el cual pronunciarán los que se arrepientan y cuya luz purificarán. Ahora pues, que [f. 49a] se alegren todas las materias; busquen todos ustedes la Luz, para que viva la potencia de su alma que está en ustedes, porque la Luz ha escuchado a las materias y no dejará materia alguna sin haberla purificado. Que
ⲛⲉ ⲯⲩⲭⲟⲟⲩⲉ ⲙⲛ̅ ⲛ̅ ϩⲩⲗⲏ. ⲥⲙⲟⲩ ⲉ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲛ̅ ⲁⲓⲱⲛ ⲧⲏⲣⲟⲩ· ⲙⲛ̅ ⲛ̅ ϩⲩⲗⲏ. ⲙⲛ̅ ⲛⲉⲧ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲟⲩ ⲧⲏ‐ ⲣⲟⲩ· ϫⲉ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛⲁⲛⲟⲩϩⲙ̅ ⲛ̅ ⲧⲉⲩⲯⲩⲭⲏ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ϩⲩⲗⲏ ⲛⲓⲙ· ⲁⲩⲱ ⲥⲉⲛⲁⲥⲟⲃⲧⲉ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲡⲟⲗⲓⲥ ϩⲣⲁⲓ̈ ϩⲙ̅ ⲡⲟⲩⲟⲉⲓⲛ· ⲁⲩⲱ ⲛⲉ ⲯⲩⲭⲟⲟⲩⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲉⲧ ⲛⲁ‐ ⲛⲟⲩϩⲙ̅· ⲥⲉⲛⲁⲟⲩⲱϩ ϩⲛ̅ ⲧⲡⲟⲗⲓⲥ ⲉⲧⲙ̅ⲙⲁⲩ. ⲛ̅ⲥⲉⲕⲗⲏ‐ ⲣⲟⲛⲟⲙⲓ ⲙ̅ⲙⲟⲥ ⲁⲩⲱ ⲧⲉ ⲯⲩⲭⲏ ⲛ̅ ⲛⲉⲧ ⲛⲁϫⲓ ⲙⲩⲥ‐ ⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲥⲛⲁϣⲱⲡⲉ ϩⲙ̅ ⲡⲧⲟⲡⲟⲥ ⲉⲧⲙ̅ⲙⲁⲩ· ⲁⲩⲱ
las almas y las materias bendigan al Señor de todos los eones, y las materias y todo lo que hay en ellas; porque Dios salvará el alma de ellas de toda materia, y se preparará una ciudad en la Luz, y todas las almas que se salven habitarán en aquella ciudad y la heredarán; y el alma de los que reciban misterios estará en aquella región, y
[ⲙ̅ⲑ̅.ⲃ.] ⲛⲉⲛⲧ ⲁⲩϫⲓ ⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ϩⲙ̅ ⲛⲉϥⲣⲁⲛ ⲥⲉⲛⲁϣⲱⲡⲉ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲥ̅: ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ϭⲉ [□Ⲍ] ⲉⲣⲉ ⲓ̅ⲥ̅ ϫⲱ ⲛ̅ ⲛⲉⲓ̈ ϣⲁϫⲉ ⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲡⲁⲓ̈ ⲡⲉ ⲫⲩⲙⲛⲟⲥ ⲉⲛⲧ ⲁⲥϫⲟⲟϥ ⲛ̅ϭⲓ ⲧⲡⲓⲥⲧⲓⲥ ⲥⲟⲫⲓⲁ· ϩⲛ̅ ⲧⲉⲥϣⲟⲣⲡ̅ ⲙ̅ ⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲁ· ⲉⲥⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓ̈ ⲉⲧⲃⲉ ⲡⲉⲥⲛⲟⲃⲉ· ⲁⲩⲱ ⲉⲥϫⲱ ⲛ̅ ϩⲱⲃ ⲛⲓⲙ ⲉⲛⲧ ⲁⲩϣⲱⲡⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲥ· ⲧⲉ ⲛⲟⲩ ϭⲉ ⲡⲉⲧⲉ ⲟⲩⲛ̅ ⲙⲁ‐ ⲁϫⲉ ⲙ̅ⲙⲟϥ ⲉ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲙⲁⲣⲉϥ ⲥⲱⲧⲙ̅: ⲁⲥⲉⲓ̅ ⲟⲛ [□Ⲍ] ⲉ ⲑⲏ ⲛ̅ϭⲓ ⲙⲁⲣⲓⲁ ⲡⲉϫⲁⲥ ϫⲉ ⲡⲁϫⲟⲉⲓⲥ ⲟⲩⲛ̅ ⲙⲁⲁϫⲉ ⲙ̅ ⲡⲁⲣⲙ̅ ⲛ̅ ⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ ⲁⲩⲱ ϯⲥⲱⲧⲙ̅ ϩⲛ̅ ⲧⲁϭⲟⲙ ⲛ̅ ⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ· ⲁⲩⲱ ⲁϥⲛⲏⲫⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲛ̅ϭⲓ ⲡⲉⲕ‐ ⲡⲛ̅ⲁ̅ ⲉⲧ ⲛⲙ̅ⲙⲁⲓ̈ ⲥⲱⲧⲙ̅ ϭⲉ ⲧⲁϣⲁϫⲉ ⲉⲧⲃⲉ ⲧⲙⲉⲧⲁ‐ ⲛⲟⲓⲁ ⲉⲛⲧ ⲁⲥϫⲟⲟ↑ⲥϥ ⲛ̅ϭⲓ ⲧⲡⲓⲥⲧⲓⲥ ⲥⲟⲫⲓⲁ ⲉⲥϫⲱ ⲙ̅
[f. 49b] los que hayan recibido misterios en su nombre morarán en ella".» Aconteció, pues, que mientras Jesús decía estas palabras a sus discípulos, les dijo: «Este es el himno que pronunció Pistis Sophia en su primer arrepentimiento [metanoia], arrepintiéndose de su pecado y refiriendo todo lo que le había acontecido. Ahora pues, el que tiene oídos para oír, que oiga». Se adelantó de nuevo María y dijo: «Señor mío, mi hombre de luz tiene oídos, y oigo con mi potencia de luz, y tu espíritu que está conmigo me ha despertado en sobriedad. Escucha, pues, para que hable acerca del arrepentimiento [metanoia] que pronunció Pistis Sophia diciendo✦
ⲟⲩⲛ̅ ⲙⲁⲁϫⲉ ⲙ̅ ⲡⲁⲣⲙ̅ ⲛ̅ ⲟⲩⲟⲓ̈ⲛ («mi hombre de luz tiene oídos»): expresión antropológica gnóstica para el ser interior espiritual (anthrōpos phōteinos) capaz de comprender las escrituras proféticas como espejos del drama pleromático.
ⲡⲉⲥⲛⲟⲃⲉ ⲙⲛ̅ ⲛⲉⲛⲧ ⲁⲩϣⲱⲡⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛ̅ⲧ ⲁ ⲧⲉⲕϭⲟⲙ ⲛ̅ ⲟⲩⲟⲉⲓⲛ ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲉⲩⲉ ϩⲁ ⲣⲟⲥ ⲙ̅ ⲡⲓ ⲟⲩ‐ [ⲛ̅.ⲁ.] ⲟⲉⲓϣ ϩⲓⲧⲛ̅ ⲇⲁⲩⲉⲓⲇ ⲡⲉ ⲡⲣⲟⲫⲏⲧⲏⲥ ϩⲙ̅ ⲡⲙⲉϩ ⲥⲉ ϣⲙⲏⲛ ⲙ̅ ⲯⲁⲗⲙⲟⲥ· ϫⲉ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲙⲁ ⲧⲟⲩϫⲟⲓ̈ ϫⲉ ⲁ ϩⲉⲛ ⲙⲟⲟⲩ ⲉⲓ̅ ⲉ ϩⲟⲩⲛ ϣⲁ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ· ⲁⲓ̈ⲧⲱⲗⲥ̅ ⲏ̀ ⲁⲓ̈ⲱⲙⲥ̅ ⲉ ⲧⲗⲟⲓ̈ϩⲉ ⲙ̅ ⲡⲛⲟⲩⲛ ⲁⲩⲱ ⲛⲉ ⲙⲛ̅ ϣϭⲟⲙ ⲡⲉ· ⲁⲓ̈ⲉⲓ̅ ⲉ ⲛⲉ ϫⲏⲕ ⲛ̅ ⲑⲁⲗⲁⲥⲥⲁ· ⲟⲩ ϩⲁⲧⲏⲩ ⲧⲉ ⲛ̅ⲧ ⲁⲥⲟⲙⲉⲥⲧ̅· ⲁⲓ̈ϩⲓⲥⲉ ⲉⲓ̈ϫⲓ ϣⲕⲁⲕ ⲉⲃⲟⲗ· ⲧⲁϣⲟⲩⲱⲃⲉ
su pecado y todo lo que le había acontecido: tu potencia de luz profetizó acerca de ella en otro [f. 50a] tiempo por medio del profeta David en el Salmo sesenta y ocho: "¡Oh Dios, sálvame, porque las aguas han entrado hasta mi alma! Me he hundido o sumergido en el cieno del abismo, y no hay firmeza; he llegado a las profundidades del mar, una tempestad me ha anegado. Me he cansado clamando, mi garganta✦
Cita íntegra en copto sahídico del Salmo 68 según la numeración de los Setenta (Salmo 69 en el texto hebreo masorético), vv. 2–37.
ⲧⲉ ⲉⲛⲧ ⲁⲥϩⲱⲗ· ⲁ ⲛⲁⲃⲁⲗ ⲱϫⲛ̅ ⲉⲓ̈ⲕⲱ ⲛ̅ ϩⲧⲏⲓ̈ ⲉ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ· ⲁⲩⲁϣⲁⲓ̈ ⲉ ϩⲟⲩⲉ ⲛ̅ ϥⲱ ⲛ̅ ⲧⲁⲁⲡⲉ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ⲙⲟⲥⲧⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲉ ⲡϫⲓⲛϫⲏ· ⲁⲩϭⲙ̅ϭⲟⲙ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲁ‐ ϫⲁϫⲉ· ⲛⲉⲧ ⲇⲓⲱⲕⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ϫⲓ ⲛ ϭⲟⲛⲥ̅· ⲛⲉⲧⲉ ⲙ̅ⲡⲓⲧⲟⲣⲡⲟⲩ· ⲁⲩϣⲁⲧⲧ̅ ⲙ̅ⲙⲟⲟⲩ· ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛ̅ⲧⲟⲕ ⲉⲛⲧ ⲁⲕⲉⲓⲙⲉ ⲉ ⲧⲁⲙ̅ⲛ̅ⲧ̅ⲁⲑⲏⲧ· ⲁⲩⲱ ⲛⲁⲛⲟⲃⲉ ⲙ̅ⲡⲟⲩ‐ [ⲛ̅.ⲃ.] ϩⲱⲡ ⲉ ⲣⲟⲕ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ϫⲓ ϣⲓⲡⲉ ⲉⲧⲃⲏⲏⲧ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ϩⲩⲡⲟⲙⲓⲛⲉ ⲉ ⲣⲟⲕ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ· ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲛ̅ ⲛ̅ ϭⲟⲙ ⲙ̅ⲡⲣ̅
ha enronquecido, mis ojos han desfallecido esperando en Dios. Se han multiplicado más que los cabellos de mi cabeza los que me odian sin causa; se han hecho fuertes mis enemigos, los que me persiguen injustamente; lo que yo no había arrebatado, me exigieron que lo pagara. Tú, oh Dios, conoces mi insensatez, y mis pecados no te han [f. 50b] quedado ocultos. Que no sean avergonzados por mi causa los que esperan en ti, Señor, Señor de las potencias; que no
ⲧⲣⲉⲩ ⲟⲩⲱⲗⲥ̅ ⲉⲧⲃⲏⲏⲧ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲱⲕ ⲡϫⲟⲓ̈ⲥ̅ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲙ̅ ⲡ̅ⲓ̅ⲏ̅ⲗ̅· ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛ̅ ⲛ̅ ϭⲟⲙ ϫⲉ ⲉⲧⲃⲏⲏⲧⲕ̅ ⲁⲓ̈ϥⲓ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲛⲟϭⲛⲉϭ· ⲁ ⲡϣⲓⲡⲉ ϩⲱⲃⲥ̅ ⲉϫⲙ̅ ⲡⲁϩⲟ· ⲁⲓ̈ⲣ̅ ϣⲙ̅ⲙⲟ ⲉ ⲛⲁⲥⲛⲏⲩ ϣⲙ̅ⲙⲟ ⲉ ⲛ ϣⲏⲣⲉ ⲛ̅ ⲧⲁⲙⲁⲁⲩ· ϫⲉ ⲡⲕⲱϩ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲏⲓ̈ ⲡⲉ ⲛ̅ⲧ ⲁϥⲟⲩⲟⲙⲧ̅ ⲛ̅ ⲛⲟϭⲛⲉϭ ⲛ̅ ⲛⲉⲧ ⲛⲟϭⲛⲉϭ ⲙ̅ⲙⲟⲕ· ⲁⲩϩⲉ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ϫⲱⲓ̈· ⲁⲓ̈ⲕⲱⲗϫ̅ ⲛ̅ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ⲛⲏⲥⲧⲓⲁ· ⲁⲥ‐ ϣⲱⲡⲉ ⲛⲁⲓ̈ ⲉⲩ ⲛⲟϭⲛⲉϭ· ⲁⲓ̈ϯ ⲛ̅ ⲟⲩ ϭⲟⲟⲩⲛⲉ ϩⲓⲱⲱⲧ
sean confundidos por mi causa los que te buscan, Señor, Dios de Israel, Dios de las potencias. Porque por tu causa he soportado oprobio, la vergüenza ha cubierto mi rostro; me he vuelto extraño para mis hermanos, extranjero para los hijos de mi madre; porque el celo de tu casa me ha consumido, y los oprobios de los que te vituperaban cayeron sobre mí. Doblegué mi alma con ayuno, y me fue por oprobio; me vestí de cilicio,
ⲁⲓ̈ϣⲱⲡⲉ ⲛⲁⲩ ⲙ̅ ⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ· ⲛⲉⲩϫⲓ ⲛ̅ ϩⲣⲁⲩ ϩⲓ‐ ⲱⲱⲧ ⲡⲉ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ϩⲙⲟⲟⲥ ϩⲛ̅ ⲙ̅ ⲡⲩⲗⲏ· ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲩ‐ [ⲛ̅ⲁ̅.ⲁ.] ⲯⲁⲗⲗⲉ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ⲡⲉ ⲛ̅ϭⲓ ⲛⲉⲧ ⲥⲱ ⲙ̅ ⲡⲏⲣⲡ̅· ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ⲛⲉ ⲉⲓϣⲗⲏⲗ ⲡⲉ ϩⲛ̅ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ⲣⲟⲕ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ· ⲡⲉ ⲟⲩⲟⲉⲓϣ ⲙ̅ ⲡⲉⲧⲉϩⲛⲁⲕ ⲡⲉ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ. ϩⲙ̅ ⲡⲁϣⲁⲓ̈ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲛⲁ̅ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲡⲁⲟⲩϫⲁⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ⲙⲉ· ⲙⲁ ⲧⲟⲩϫⲟⲓ̈ ⲉ ⲧⲉⲓ̈ ⲟⲙⲉ. ϫⲉ ⲛ̅ ⲛⲁⲧⲱⲗⲥ̅ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲥ̅· ⲉⲓ̈ⲉⲟⲩϫⲁⲓ̈ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲛ̅ ⲛⲉⲧ ⲙⲟⲥⲧⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈. ⲁⲩⲱ
y vine a ser para ellos proverbio. Murmuraban contra mí los que se sentaban en las puertas, y [f. 51a] cantaban coplas sobre mí los que bebían vino. Mas yo oraba con mi alma hacia ti, Señor; es el tiempo de tu beneplácito, oh Dios; en la muchedumbre de tu misericordia escucha mi salvación en verdad. Sálvame de este lodo, para que no me hunda en él; sea yo salvo de los que me odian y
ⲉⲃⲟⲗ ϩⲙ̅ ⲡϣⲓⲕ ⲛ̅ ⲙ̅ ⲙⲟⲟⲩ· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲟⲩ ⲃⲉⲣⲱ ⲙ̅ ⲙⲟⲟⲩ ⲟⲙⲉⲥⲧ̅· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲡⲛⲟⲩⲛ ⲟⲙⲉⲕⲧ̅· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲟⲩ ϣⲱⲧⲉ ⲁⲙⲁϩⲧⲉ ⲛ̅ ⲣⲱⲥ ⲉ ϫⲱⲓ̈· ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲭⲣⲏⲥⲧⲟⲥ ⲡⲉ ⲡⲉⲕⲛⲁ̅· ⲕⲁⲧⲁ ⲡⲁϣⲁⲓ̈ ⲛ̅ ⲧⲉⲕⲙ̅ⲛ̅ⲧ̅ϣⲁⲛ‐ ϩⲧⲏϥ ϭⲱϣⲧ̅ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ϫⲱⲓ̈· ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉ ⲡⲉⲕϩⲟ ⲛ̅ ⲥⲁ‐ⲃⲟⲗ ⲙ̅ ⲡⲉⲕϩⲙ̅ϩⲁⲗ [ⲛ̅ⲁ̅.ⲃ.] ϫⲉ ϯⲑⲗⲓⲃⲉ· ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲣⲟⲓ̈ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ϭⲉⲡⲏ· ϯ ϩⲧⲏⲕ ⲉ ⲧⲁⲯⲩⲭⲏ ⲛ̅ⲅⲥⲟⲧⲥ̅· ⲛⲁϩⲙⲉⲧ ⲉⲧⲃⲉ ⲛⲁϫⲁϫⲉ· ⲛ̅‐ ⲧⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲉⲧ ⲉⲓⲙⲉ ⲉ ⲡⲁⲛⲟϭⲛⲉϭ ⲙⲛ̅ ⲡⲁϣⲓⲡⲉ· ⲁⲩⲱ
de la hondura de las aguas. Que no me anegue el torbellino de agua, ni me trague el abismo, ni cierre el pozo su boca sobre mí. Escúchame, Señor, porque benigna es tu misericordia; conforme a la multitud de tus compasiones mira hacia mí. No apartes tu rostro de tu siervo, [f. 51b] porque estoy atribulado; escúchame pronto. Atiende a mi alma y redímela; sálvame por causa de mis enemigos, pues tú conoces mi oprobio y mi vergüenza y
ⲡⲁⲟⲩⲱⲗⲥ̅· ⲛⲉⲧ ⲑⲗⲓⲃⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲓ̈ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲙ̅ ⲡⲉⲕⲙ̅ⲧⲟ ⲉⲃⲟⲗ· ⲁ ⲡⲁϩⲏⲧ ϭⲱϣⲧ̅ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲏⲧϥ̅ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲛⲟϭ‐ ⲛⲉϭ ⲙⲛ̅ ⲟⲩ ⲧⲁⲗⲁⲓⲡⲱⲣⲓⲁ· ⲁⲓ̈ϭⲱϣⲧ̅ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲏⲧϥ̅ ⲙ̅ ⲡⲉⲧ ⲛⲁⲗⲩⲡⲓ ⲛⲙ̅ⲙⲁⲓ̈ ⲙ̅ⲡⲓϭⲛ̅ⲧϥ̅ ⲁⲩⲱ ⲡⲉⲧ ⲛⲁⲥⲗ̅‐ ⲥⲱⲗⲧ̅ ⲙ̅ⲡⲓϩⲉ ⲉ ⲣⲟϥ· ⲁⲩϯ ⲛ̅ ⲟⲩ ⲥⲓϣⲉ ⲉ ⲧⲁϩⲣⲉ· ⲁⲩⲧⲥⲉⲓ̈ ⲟⲩ ϩⲙ̅ϫ ϩⲙ̅ ⲡⲁⲉⲓⲃⲉ· ⲙⲁⲣⲉ ⲧⲉⲩⲧⲣⲁⲡⲉⲍⲁ ϣⲱⲡⲉ ⲙ̅ ⲡⲉⲩⲙ̅ⲧⲟ ⲉⲃⲟⲗ ⲉⲩ ϭⲟⲣϭ̅ⲥ̅· ⲙⲛ̅ ⲟⲩ ⲡⲁϣ· ⲁⲩⲱ ⲟⲩ ⲧⲱⲱⲃⲉ· ⲙⲛ̅ ⲟⲩ ⲥⲕⲁⲛⲇⲁⲗⲟⲛ· ⲛ̅ⲅⲕⲗ̅ϫ̅
mi confusión; todos los que me atribulan están delante de ti. Mi corazón aguardó oprobio y miseria, y esperé a quien se condoliera conmigo y no lo hallé, y a quien me consolara y no lo encontré. Me dieron hiel por comida, y en mi sed me dieron a beber vinagre. Que su mesa delante de ellos se convierta en lazo, y en trampa, y en retribución y en tropiezo; doblega
ⲧⲉⲩϫⲓⲥⲉ ⲛ̅ ⲥⲏⲩ ⲛⲓⲙ· ⲡⲱϩⲧ̅ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉ ϫⲱⲟⲩ ⲛ̅ [ⲛ̅ⲃ̅.ⲁ.] ⲧⲉⲕⲟⲣⲅⲏ· ⲁⲩⲱ ⲡϭⲱⲛⲧ̅ ⲛ̅ ⲧⲉⲕⲟⲣⲅⲏ ⲙⲁⲣⲉϥ ⲧⲁ‐ ϩⲟⲟⲩ· ⲙⲁⲣⲉ ⲡⲉⲩⲙⲁ ⲛ̅ ϣⲱⲡⲉ ⲣ̅ ϫⲁⲓ̈ⲉ· ⲛϥ̅ⲧⲙ̅‐ ϣⲱⲡⲉ ⲛ̅ϭⲓ ⲡⲉⲧ ⲟⲩⲏϩ ϩⲛ̅ ⲛⲉⲩⲙⲁ ⲛ̅ ϣⲱⲡⲉ· ϫⲉ ⲡⲉⲛⲧ ⲁⲕⲡⲁⲧⲁⲥⲥⲉ ⲙ̅ⲙⲟϥ. ⲁⲩⲇⲓⲱⲕⲉ ⲛ̅ ⲥⲱϥ· ⲁⲩ‐ ⲟⲩⲱϩ ⲉ ϩⲣⲁⲓ̈ ⲉϫⲙ̅ ⲡⲉ ⲙ̅ⲕⲁϩ ⲙ̅ ⲡⲉⲩⲥⲁϣⲓ· ⲁⲩⲟⲩⲉϩ ⲁⲛⲟⲙⲓⲁ· ⲉϫⲛ̅ ⲛⲉⲩⲁⲛⲟⲙⲓⲁ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ⲉⲓ̅ ⲉ ϩⲟⲩⲛ̅ ϩⲛ̅ ⲧⲉⲕⲇⲓⲕⲁⲓⲟⲥⲩⲛⲏ ⲙⲁⲣⲟⲩ ϥⲟⲧⲟⲩ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲙ̅ ⲡϫⲱⲱⲙⲉ ⲛ̅ ⲛⲉⲧ ⲟⲛϩ̅· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡⲣ̅ ⲧⲣⲉⲩ ⲥϩⲁⲓ̈ⲥⲟⲩ
sus espaldas en todo tiempo. Derrama sobre ellos [f. 52a] tu ira, y que el furor de tu ira los alcance; que su morada quede desierta, y no haya quien habite en sus tiendas; porque persiguieron al que tú habías herido, y añadieron al dolor de sus llagas. Añade iniquidad sobre la iniquidad de ellos, y que no entren en tu justicia; sean borrados del libro de los vivientes, y no sean inscritos
ⲙⲛ̅ ⲛ̅ ⲇⲓⲕⲁⲓⲟⲥ· ⲁⲛⲅ̅ ⲟⲩ ⲏⲕⲉ ⲉϥⲣ̅ ⲡ‐ⲕⲉ‐ⲙⲟⲕϩ̅ ⲡⲟⲩ‐ ϫⲁⲓ̈ ⲙ̅ ⲡⲉⲕϩⲟ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲡⲉ ⲛ̅ⲧ ⲁϥϣⲟⲡⲧ̅ ⲉ ⲣⲟϥ· ϯⲛⲁⲥⲙⲟⲩ ⲉ ⲡⲣⲁⲛ ⲉ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ϩⲱⲇⲏ. ⲁⲩⲱ ϯⲛⲁϫⲓⲥⲉ ⲙ̅ⲙⲟϥ ϩⲛ̅ ⲟⲩ ⲥⲙⲟⲩ· ϥⲛⲁⲣ̅ⲁⲛⲁϥ ⲙ̅ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲉ ϩⲟⲩⲉ ⲟⲩ ⲙⲁⲥⲉ ⲛ̅ ⲃ̅ⲣⲣⲉ· ⲉϥⲛⲉϫ ⲧⲁⲡ ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲓ̈ⲉⲓⲃ· ⲙⲁⲣⲉ ⲛ̅ ϩⲏⲕⲉ ⲛⲁⲩ ⲛ̅ⲥⲉⲉⲩⲫⲣⲁⲛⲉ· [ⲛ̅ⲃ̅.ⲃ.] ϣⲓⲛⲉ ⲛ̅ ⲥⲁ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲧⲁⲣⲉ ⲛⲉⲧⲙ̅ⲯⲩⲭⲟⲟⲩⲉ ⲱⲛϩ̅· ϫⲉ ⲁ ⲡϫⲟⲉⲓⲥ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲛ ϩⲏⲕⲉ· ⲁⲩⲱ ⲙ̅ⲡϥ̅ⲥⲉϣϥ̅
con los justos. Yo soy pobre y adolorido; la salvación de tu rostro, oh Dios, me ha acogido. Alabaré el nombre de Dios con cántico y lo exaltaré con alabanza, y agradará a Dios más que un novillo tierno que echa cuernos y pezuñas. Véanlo los pobres y alégrate; [f. 52b] busquen a Dios y vivirá el alma de ustedes, porque el Señor ha oído a los pobres y no ha menospreciado
ⲛⲉⲧ ⲧⲟ ⲙ̅ ⲡⲓⲛⲉ ⲛ̅ ϩⲟⲙ̅ⲧ̅ ⲙⲁⲣⲉ ⲙ̅ ⲡⲏⲩⲉ ⲙⲛ̅ ⲡⲕⲁϩ ⲥⲙⲟⲩ ⲉ ⲡϫⲟⲓ̈ⲥ ⲑⲁⲗⲁⲥⲥⲁ ⲙⲛ̅ ⲡⲉⲧ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲥ̅ ⲧⲏⲣⲟⲩ· ϫⲉ ⲡⲛⲟⲩⲧⲉ ⲛⲁⲛⲟⲩϩⲙ̅ ϩⲛ̅ ⲥⲓⲱⲛ· ⲁⲩⲱ ⲥⲉⲛⲁⲕⲱⲧ ⲛ̅ ⲙ̅ ⲡⲟⲗⲉⲓⲥ ⲛ̅ ϯⲟⲩⲇⲁⲓⲁ ⲛⲥⲉⲟⲩⲱϩ ⲙ̅ⲙⲁⲩ ⲛ̅ⲥⲉⲕⲗⲏⲣⲟ‐ ⲛⲟⲙⲓ ⲙ̅ⲙⲟⲥ· ⲡⲉ ⲥⲡⲉⲣⲙⲁ ⲛ̅ ⲛⲉϥϩⲙ̅ϩⲁⲗ ⲛⲁⲁⲙⲁϩⲧⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲥ· ⲁⲩⲱ ⲛⲉⲧ ⲙⲉ ⲙ̅ ⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲛⲁⲟⲩⲱϩ ⲛ̅ ϩⲏⲧⲥ̅·
a sus cautivos aherrojados en bronce. Alaben al Señor los cielos y la tierra, el mar y todo lo que en él se mueve; porque Dios salvará a Sión, y serán edificadas las ciudades de Judea, y habitarán allí y la heredarán; la simiente de sus siervos la poseerá, y los que aman su nombre morarán en ella".»
[□Ⲍ] ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ϭⲉ ⲛ̅ⲧⲉⲣⲉ ⲙⲁⲣⲓϩⲁⲙ ⲟⲩⲱ ⲉⲥϫⲱ ⲛ̅ ⲛⲉⲓ̈ ϣⲁϫⲉ ⲉ ⲓ̅ⲥ̅ ϩⲛ̅ ⲧⲙⲏⲧⲉ ⲛ̅ ⲙ̅ ⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ. ⲡⲉ‐ ϫⲁⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁϫⲟⲉⲓⲥ· ⲡⲁⲓ̈ ⲡⲉ ⲡⲃⲱ ‐ ⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⲛ̅ ⲧⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲁ ⲛ̅ ⲧⲡⲓⲥⲧⲓⲥ ⲥⲟⲫⲓⲁ·
Y aconteció que, cuando María terminó de decir estas palabras a Jesús en medio de los discípulos, le dijo: «Señor mío, esta es la solución del misterio del arrepentimiento [metanoia] de Pistis Sophia».✦
ⲡⲃⲱ [ⲗ ⲙ̅ ⲡ]ⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ («la solución / interpretación del misterio»): fórmula técnica con que concluye cada exégesis escrituraria en la asamblea.
[□Ⲍ] ⲁⲥϣⲱⲡⲉ ϭⲉ ⲛ̅ⲧⲉⲣⲉ ⲓ̅ⲥ̅ ⲥⲱⲧⲙ̅ ⲉ ⲙⲁⲣⲓϩⲁⲙ [ⲛ̅ⲅ̅.ⲁ.] ⲉⲥϫⲱ ⲛ̅ ⲛⲉⲓ̈ ϣⲁϫⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁⲥ ϫⲉ ⲉⲩⲅⲉ ⲙⲁⲣⲓ‐ ϩⲁⲙ ⲧⲙⲁⲕⲁⲣⲓⲁ· ⲧⲉ ⲡⲗⲏⲣⲱⲙⲁ ⲏ̀ ⲧⲡⲁⲛⲙⲁⲕⲁⲣⲓⲟⲥ ⲙ̅ ⲡⲗⲏⲣⲱⲙⲁ· ⲧⲁⲓ̈ ⲉⲧ ⲟⲩⲛⲁⲙⲁⲕⲁⲣⲓⲍⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲥ ϩⲛ̅ ⲅⲉⲛⲉⲁ ⲛⲓⲙ·
Y aconteció que, cuando Jesús oyó a María [f. 53a] decir estas palabras, le dijo: «¡Bien [Euge], María, la bienaventurada, la plenitud [pléroma] o la plenitud toda-bienaventurada [panmakarios], aquella que será llamada bienaventurada en todas las generaciones!».✦
ⲧⲉ ⲡⲗⲏⲣⲱⲙⲁ ⲏ̀ ⲧⲡⲁⲛⲙⲁⲕⲁⲣⲓⲟⲥ ⲙ̅ ⲡⲗⲏⲣⲱⲙⲁ· ⲧⲁⲓ̈ ⲉⲧ ⲟⲩⲛⲁⲙⲁⲕⲁⲣⲓⲍⲉ ⲙ̅ⲙⲟⲥ ϩⲛ̅ ⲅⲉⲛⲉⲁ ⲛⲓⲙ («la plenitud o la plenitud toda-bienaventurada, aquella que será llamada bienaventurada en todas las generaciones»): transferencia a María Magdalena de la bienaventuranza de Lc 1:48 unida al título gnóstico de Panmakarios Plērōma.
Fuente del texto original: Texto copto sahídico del Códice Askewianus (British Library Add. MS 5114), según las ediciones de M. G. Schwartze y J. H. Petermann (Berlín, 1851) y Carl Schmidt (Copenhague, 1925), dominio público. Transcripción digital de Milan Konvicka, proyecto Marcion, https://marcion.sourceforge.net/gnosis/pistis-sophia.html, licencia GPL.