Chāndogya Upaniṣad (libros VI–VIII) · 8.11

तद्यत्रैतत्सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानात्येष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेति स ह शान्तहृदयः प्रवव्राज स हाप्राप्यैव देवानेतद्भयं ददर्श नाह खल्वयमेवꣳ सम्प्रत्यात्मानं जानात्ययमहमस्मीति नो एवेमानि भूतानि विनाशमेवापीतो भवति नाहमत्र भोग्यं पश्यामीति ॥

«Cuando alguien, dormido, está completamente recogido, sereno, y no conoce sueño alguno, ése es el Ātman», dijo; «éste es lo inmortal, lo sin temor; éste es el Brahman». Con el corazón sereno se fue. Sin haber llegado aún junto a los dioses, vio este peligro: «En verdad, éste no se conoce ahora a sí mismo [diciendo]: “Éste soy yo”, ni conoce a estos seres. Ha ido a parar a la aniquilación. No veo aquí nada de provecho».

स समित्पाणिः पुनरेयाय तꣳ ह प्रजापतिरुवाच मघवन्यच्छान्तहृदयः प्राव्राजीः किमिच्छन्पुनरागम इति स होवाच नाह खल्वयं भगव एवꣳ सम्प्रत्यात्मानं जानात्ययमहमस्मीति नो एवेमानि भूतानि विनाशमेवापीतो भवति नाहमत्र भोग्यं पश्यामीति ॥

Con la leña en la mano volvió otra vez. Prajāpati le dijo: «Maghavan, tú que partiste con el corazón sereno, ¿qué deseas para haber vuelto?». Él dijo: «Venerable señor, en verdad, éste no se conoce ahora a sí mismo [diciendo]: “Éste soy yo”, ni conoce a estos seres. Ha ido a parar a la aniquilación. No veo aquí nada de provecho».

एवमेवैष मघवन्निति होवाचैतं त्वेव ते भूयोऽनुव्याख्यास्यामि नो एवान्यत्रैतस्माद्वसापराणि पञ्च वर्षाणीति स हापराणि पञ्च वर्षाण्युवास तान्येकशतꣳ सम्पेदुरेतत्तद्यदाहुरेकशतं ह वै वर्षाणि मघवान्प्रजापतौ ब्रह्मचर्यमुवास तस्मै होवाच ॥

«Así es, en efecto, Maghavan», dijo [Prajāpati]. «Pero te lo explicaré de nuevo, y no [te lo explicaré] de otro modo que éste; vive [aquí] otros cinco años». Vivió otros cinco años. Estos [años] sumaron ciento uno. Es lo que dicen: «Ciento un años vivió Maghavan con Prajāpati en la vida de estudiante (brahmacarya)». [Prajāpati] le dijo:^✦